تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — صفحة 99

مساهمون:

ص٩٩
شوند » . « 1 » 1454 . دلائل الإمامة - با سندش به نقل از مفضّل بن عمر ، از امام صادق عليه السلام - : مردى نزد امير مؤمنان عليه السلام آمد و از درازى حكومت جور به او شِكوه نمود . امير مؤمنان عليه السلام به او فرمود : « به خدا سوگند ، آنچه آرزو مىبريد ، نخواهد شد تا آن گاه كه باطل‌گرايان ، هلاك و نادانان ، نابود گردند و پرهيزگاران ، ايمن شوند و چيزى نخواهد گذشت تا اين كه جز جاى پايتان ، زمين ديگرى نخواهيد داشت ، و تا آن گاه كه نزد مردم ، خوارتر از حيوان مرده نزد صاحبش باشيد و در اين حالت [ هستيد كه ناگهان ] يارى و پيروزى خداوند مىرسد و آن ، همان سخن پروردگارم عز و جل در كتابش است : « تا آن گاه كه فرستادگان به آستانهء نااميدى رسيدند و [ مردم ] گمان بردند كه به آنها دروغ گفته شده است [ و خبرى از يارى الهى و عذاب نيست ، اين هنگام ] ، يارى ما به آنها رسيد » » . « 2 » ر . ك : ج 7 ص 241 ح 1298 و ص 393 ح 1397 .

1 / 3 : خداوند كارش را در يك شب سامان مىدهد

1455 . كمال الدين - با سندش به نقل از محمّد بن حنفيّه ، از پدرش امام على بن ابى طالب عليه السلام - : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود : « مهدى ، از ما اهل بيت است و خداوند ، كارش را در يك شب ، سامان مىدهد » و در نقلى ديگر ، « خداوند ، او را در يك شب ، سامان مىدهد » . « 3 »
هامش
( 1 ) . دلائل الإمامة : ص 468 ح 455 . ( 2 ) . دلائل الإمامة : ص 471 ح 462 . ( 3 ) . كمال الدين : ص 152 ح 15 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 280 ح 7 .