هشام . « 1 »
از قومس ( سمنان ) ، دو مردند : محمود بن محمّد بن ابى شعب و على بن حمّويه بن صدقه ( از آبادى خرقان ) . از گرگان ، دوازده مردند : احمد بن هارون بن عبد اللَّه ، زرارة بن جعفر ، حسين بن على بن مَطَر ، حميد بن نافع ، محمّد بن خالد بن قرّة بن حويه ، علّان بن حميد بن جعفر بن حميد ، ابراهيم بن اسحاق بن عمرو ، على بن علقمة بن محمود ، سلمان بن يعقوب ، عريان بن خفان ( مشهور به حال روت ) ، شعبة بن على ، موسى بن كُردَوَيه ، و از موقان ، مردى به نام عبيد بن محمّد بن ماجور .
از سِند ، دو مردند : سيّاب بن عبّاس بن محمّد و نصر بن منصور كه به ناقشت معروف است . از همدان ، چهار مردند : هارون بن عمران بن خالد ، طيفور بن محمّد بن طيفور ، ابان بن محمّد بن ضحّاك ، عتّاب بن مالك بن جمهور . از جابروان ، سه مردند : كُرد بن حُنَيف ، عاصم بن خُلَيد خيّاط و زياد بن رزين . از نوا ، مردى به نام لقيط بن فرات است و از اهل خِلاط ، وهب بن خربند بن سروين . از تفليس ، پنج مردند : جَحدر بن زيت ، هانى عُطاردى ، جواد بن بدر ، سليم بن وحيد و فضل بن عمير . از باب الابواب ، « 2 » جعفر بن عبد الرحمان است . از سنجار ، چهار تن اند : عبد اللَّه بن زُرَيق ، سُحَيم بن مطر ، هبة اللَّه بن زُرَيق بن صدقه و هُبَل بن كامل . از قالىقلا ،
هامش
( 1 ) . روشن است كه در عبارت ، تصحيفهاى متعدّدى راهيافته است ؛ زيرا تعداد نامها هجده نيست و اسمها طولانىتر از اندازهء متعارف هستند . براى نمونه محتمل است واژهء « بن » ميان برّه و نعيم و يا سعد و طلحه اضافى باشد .
( 2 ) . باب الأبواب نام شهرى در كنارهء درياى خزر است .