و از طالقان ، بيست و چهار مردند : فردى معروف به ابن رازى جبلى ، عبد اللَّه بن عمير ، ابراهيم بن عمرو ، سهل بن رزق اللَّه ، جبرئيل حدّاد ، على بن ابى على ورّاق ، عبادة بن جمهور ، محمّد بن جيهار ، زكريّا بن حبّه ، بهرام بن سرح ، جميل بن عامر بن خالد ، « 1 » كثير ( وابستهء جرير ) ، عبد اللَّه بن قُرط بن سلّام ، فزارة بن بهرام ، معاذ بن سالم بن جُليد تمّار ، حُمَيد بن ابراهيم بن جمعهء غزال ، عُقبة بن وفر بن ربيع ، حمزة بن عبّاس بن جُناده از دار الرزق ، كائن بن حنيذ صائغ رنگرز ، علقمة بن مُدرك ، مروان بن جميل بن ورقاء ، ظهور ( وابستهء زرارة بن ابراهيم ) ، جمهور بن حسين زَجّاج و رياش بن سعد بن نُعَيم .
از سيستان ، خليل بن نصر ( از زنگيان ) ، تُرك بن شبه و ابراهيم بن على اند . از غور ، هشت مردند : محج بن خرّبوذ ، شاهد بن بندار ، داوود بن جرير ، خالد بن عيسى ، زياد بن صالح ، موسى بن داوود ، عرف طويل و ابن كُرد .
و از نيشابور ، هجده مردند : سمعان بن فاخر ، ابو لُبابة بن مُدرك ، ابراهيم بن يوسف قصير ، مالك بن حرب بن سُكَين ، زرود بن سوكن ، يحيى بن خالد ، معاذ بن جبرئيل ، احمد بن عمر بن زُفَر ، عيسى بن موسى سوّاق ، يزيد بن درست ، محمّد بن حمّاد بن شيت ، جعفر بن طرخان ، علّان ماهويه ، ابو مريم ، عمرو بن عمير بن
هامش
( 1 ) . در متن ، « خالد » دو بار نوشته شده است كه گونهاى درج و تصحيف است و شمارش افراد آن را ثابت مىكند .