1273 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از هشام بن سالم - : شنيدم ، كه امام صادق عليه السلام مىفرمايد : « آن دو ، دو بانگ اند : يكى در اوّل شب و بانگى ديگر در آخر شب دوم » .
گفتم : اين ، چگونه مىشود ؟
فرمود : « يكى از آسمان است و ديگرى از ابليس » .
گفتم : اين از آن ، چگونه شناخته مىشوند ؟
فرمود : « آن را كسى مىشناسد كه قبل از وقوعش ، [ ويژگى و وصف ] آن را شنيده باشد » . « 1 »
1274 . الغيبة ، نعمانى - با سندش به نقل از عبد اللَّه بن سنان - : نزد امام صادق عليه السلام بودم كه شنيدم مردى از قبيلهء همْدان به ايشان مىگويد : اين مردم ، ما را سرزنش مىكنند و به ما مىگويند : شما ادّعا مىكنيد كه منادى آسمانى ، نام صاحب اين امر ( قيام و ولايت ) را ندا مىدهد .
امام عليه السلام كه تكيه داده بود ، خشم گرفت و [ راست ] نشست و سپس فرمود : « [ اين را كه مىگويم ، ] از من روايت نكنيد ؛ بلكه از پدرم روايت كنيد و اشكالى در اين ، متوجّه شما نيست . گواهى مىدهم كه شنيدم پدرم مىفرمايد : " به خدا سوگند ، اين ، در كتاب خداى عز و جل روشن است ، آن جا كه مىفرمايد : « اگر بخواهيم ، چنان نشانهاى از آسمان فرود مىآوريم كه در برابرش گردن خم كنند » و آن روز در زمين ، كسى نمىماند ، جز آن كه در برابرش خاضع مىشود و سر فرود مىآورد و اهل زمين ، هنگامى كه ندا را از آسمان مىشوند ، ايمان مىآورند ؛ ندايى كه مىگويد : " هان ! حق در على بن ابى طالب و پيروان اوست " .
فرداى آن روز ، ابليس به فضا صعود مىكند تا از اهل زمين پنهان شود . سپس ندا مىدهد : " هان ! حق در عثمان بن عفّان و پيروان اوست كه او مظلومانه كشته شده
هامش
( 1 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 265 ح 31 ( با سند موثّق ) ، بحار الأنوار : ج 52 ص 295 ح 49 .