مولاى من ! اى صاحب الزمان به فرياد برس ، به فرياد برس ! به فرياد برس ، مرا درياب ، مرا درياب ، مرا درياب ! امان ، امان ، امان ! » . « 1 »
ر . ك : ص 291 ح 1096 .
10 / 2 : دعاى « اى كه زيبا را آشكار مىكنى »
1112 . دلائل الإمامة - با سندش به نقل از ابو الحسين بن ابو بغل كاتب - : صاحب الأمر عليه السلام فرمود : « دو ركعت نماز مىخوانى و مىگويى : " اى كه [ كار ] زيبا را آشكار مىكنى و [ كار ] زشت را مىپوشانى ! اى كه [ مجرم را زود ] به جرم و جنايت بازخواست نمىكنى و پرده را نمىدرى ! اى كه منّتى بزرگ بر ما دارى ! اى بخشندهء باگذشت ! اى نيكو درگذرنده ! اى كه آمرزشت گسترده و دستانت به رحمت گشوده است ! اى نهايت هر رازگويى ! اى غايت هر گلهگزارى ! اى ياور هر يارىخواه ! اى آغازگر نعمتدهى پيش از استحقاق آن ! " .
آن گاه هر يك از اين نامها را ده بار صدا مىزنى : " يا ربّاه " ، " يا سيّداه " ، " يا مولاه " ، " يا غايتاه " ، " يا منتهى رغبتاه " و پس از آن مىگويى : " از تو مىخواهم كه به حقّ اين نامها و به حقّ محمّد و خاندان پاكش ، دشوارىام را بزدايى و اندوهم را ببَرى و گره از كارم بگشايى و حالم را به سامان آورى " .
و پس از اينها ، هر دعايى مىخواهى بكن و حاجتت را بخواه و سپس گونهء راستت را بر زمين مىنهى و در سجدهات صد مرتبه مىگويى : " اى محمّد ! اى على ! اى على ! اى محمّد ! مرا كفايت كنيد كه شما كفايت كنندگان من هستيد و مرا يارى دهيد كه شما يارى دهندگان من هستيد " .
و گونهء چپت را بر زمين مىنهى و صد مرتبه مىگويى : " مرا درياب " و آن را فراوان تكرار مىكنى ، و مىگويى : " فريادرس ، فريادرس ! " تا نفست ببُرد ، و سرت را
هامش
( 1 ) . جمال الاسبوع : ص 181 ، بحار الأنوار : ج 91 ص 190 .