تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — صفحة 95

مساهمون:

ص٩٥
محمّد ، « 1 » على بن محمّد بن اسحاق « 2 » و پدرش و نيز حسن بن يعقوب ، « 3 » و از اهل رى : قاسم بن موسى و فرزندش ابو محمّد بن هارون ، « 4 » صاحب ريگ‌ها ، « 5 » على بن محمّد ، « 6 » محمّد بن محمّد كلينى و ابو جعفر رفّاء ( رفوگر ) « 7 » ، و از قزوين : مرداس « 8 » و على بن احمد ، و از فاقتر : « 9 » دو مرد ، و از شَهرَزور : « 10 » ابن خال ، « 11 » و از فارس : محروج ، « 12 » و از مرو : صاحب هزار دينار ، صاحب مال و برگهء سفيد و ابو ثابت ، و از نيشابور : محمّد بن شعيب بن صالح ، و از يمن : فضل بن يزيد « 13 » و فرزندش حسن ، « 14 » جعفرى ، ابن اعجمى و شمشاطى ، « 15 » و از مصر :
هامش
( 1 ) . محمّد بن محمّد خزاعى ( ر . ك : ج 4 ص 374 پانوشت ح 724 ) ( 2 ) . ر . ك : ج 4 ص 374 ح 725 . ( 3 ) . در إعلام الورى ، « حسين » آمده است . ( 4 ) . در برخى نقل‌ها ، « ابن محمّد بن هارون » آمده است . ( 5 ) . سه نفر صاحب ريگ هستند ، از جمله ابن امّ غانم ( إثبات الوصيّة : ص 348 ) . ( 6 ) . ر . ك : ج 4 ص 424 پانوشت ح 749 . ( 7 ) . احتمال داده شده كه جدّ احمد بن عبد اللَّه بن احمد رفاء باشد ( قاموس الرجال : ج 11 ص 256 ش 152 ) . ( 8 ) . احتمال اتّحاد با مرداس بن على دارد ( ر . ك : ج 4 ص 346 ح 713 ، مستدركات علم رجال الحديث : ج 7 ص 393 ش 14819 ، معجم رجال الحديث : ج 19 ص 125 ش 12240 ) . ( 9 ) . در نقل‌ها ، قاقين و فارس و قابس آمده است . ( 10 ) . شهرزور در منطقهء كردنشين عراق در جنوب شرقى سليمانيّه است كه زور بن ضحّاك ، آن را بنا كرده و امروز به « سد صادق » معروف است ( ر . ك : معجم البلدان : ج 3 ص 375 ، تقويم البلدان : ص 413 ) . ( 11 ) . نام ابن حال و جمال هم آمده است . ( 12 ) . ظاهراً تصحيف شده و صحيح آن ، « مجروح » است ( ر . ك : ص 47 ص 774 و ج 4 ص 346 ح 713 ) . ( 13 ) . در برخى نقل‌ها « مفضّل » آمده كه شناخته نشده است . ( 14 ) . شايد وى حسن بن فضل يمانى باشد ( ر . ك : ج 4 ص 396 پانوشت ح 736 ) . ( 15 ) . گفته شده است همان « على بن محمّد شمشاطى » است كه شيخ صدوق ، دو توقيع نقل مىكند و گفته كه وى رسولِ جعفر بن ابراهيم يمانى است . البتّه در نقل الكافى ، « على بن حسين يمانى » آمده است ( ر . ك : ج 4 ص 400 ح 737 ) . ابن نديم در الفهرست گفته : وى در زمان ما زنده بوده و با رؤيت امام در عصر غيبت منطبق نيست و اين كه اصل وى از شمشاط از ارمينيه است و اين از يمن ( ر . ك : قاموس الرجال : ج 7 ص 564 ش 5309 ، رجال النجاشى : ج 1 ص 93 ش 687 و ص 263 ش 689 ، الفهرست ، ابن نديم : ص 248 ، خلاصة الأقوال : ص 187 ش 49 ، الأعلام ، زركلى : ج 4 ص 325 ، معجم البلدان : ج 3 ص 362 ) .
دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — صفحة 95 | محمد الريشهري