فصل پنجم : خاطراتى از نگارنده « 1 »
5 / 1 : تشرّف آية اللَّه بهاء الدينى
اوايل سال 1371 شمسى شنيدم آية اللَّه بهاء الدينى « 2 » بيمار است . ضمناً خبرهايى داشتم مبنى بر تشرّف ايشان خدمت امام عصر - ارواحنا فداه - . موضوع را با مرحوم آية اللَّه مشكينى مطرح كردم . قرار شد همراه ايشان به عيادت آية اللَّه بهاءالدينى برويم تا ضمن احوال پرسى اين خبر را نيز از خودشان سؤال كنيم .
شب جمعه بيست و هفتم فروردين ماه 1371 ش ( دوازدهم شوال 1412 ق ) خدمت ايشان رسيديم . پس از سلام و احوال پرسى ، و پيش از آن كه سؤالى را دربارهء تشرّف ايشان مطرح كنيم ، فرمود :
چند شب قبل ، آقا امام زمان ( عج ) از همين در ( اشاره به سمت چپ اتاقى كه در
هامش
( 1 ) . مقصود ، سر مؤلّف اين دانشنامه ( محمّد محمّدى رىشهرى ) است .
( 2 ) . آية اللَّه سيّد رضا بهاءالدينى در 1287 ش ، در قم به دنيا آمد . وى از اوان كودكى به تحصيل علوم دينىپرداخت و در نوجوانى در درس آية اللَّه حاج شيخ عبد الكريم حائرى يزدى شركت كرد . به نقل خود وى ، اجازهء اجتهادش در شانزده سالگى توسط سيّد محمّدتقى خوانسارى صادر گرديد . استادان اخلاق او آية اللَّه ابو القاسم قمى و شيخ على صفايى بودند . ايشان سالهاى بسيارى به تدريس فقه و اصول پرداخت و سالها با برپايى درس اخلاق ، به تربيت نفوس پرداخت . سرانجام در بيست و هشتم تيرماه سال 1376 ش ، در شهر قم در گذشت و در حرم فاطمهء معصومه عليها السلام به خاك سپرده شد .