3 / 44 : صبيّهء آية اللَّه اراكى
857 . عدّهاى از شاگردان آية اللَّه العظمى آقاى اراكى ، از معظّمُ له خواستند كه داستان تشرّف دخترشان را خدمت امام عصر - أرواحنا فداه - بيان كنند . فرمودند : اين دخترم به احكام شرعى و دستورهاى مذهبى ، كاملًا وارد بوده و نسبت به اعمال شرعى ، پايبند است . بنده از دوران كودكى تا به حال ، مواظب حال او بودم ، تا اين كه چندى پيش مىخواست عازم مكّه شود ؛ ولى شوهرش نمىتوانست همراه او برود و پسرش هم راضى نشد كه همراه او به مكّه مشرّف شود .
سرانجام ، بنا بر اين شد كه در معيّت آية اللَّه آقاى حاج آقا موسى زنجانى و خانوادهء ايشان به حج مشرّف شود . موقع خداحافظى ، او از تنهايى اظهار نگرانى مىكرد و مىگفت : با اين وضع ، چگونه اعمال حج را به جا آورم ؟
من به او ياد دادم كه اين ذكر « يا حفيظ يا عليم » را زياد بگويد . ايشان خداحافظى كرده و به حج رفت . روزى كه از سفر حج باز گشت ، خاطرهاى براى من نقل كرد كه :
موقع طواف خانهء خدا ، من معطّل ماندم . ديدم كه با اين ازدحام و جمعيت نمىتوانم طواف كنم . لذا در كنارى به انتظار ايستادم . ناگهان صدايى شنيدم كه مىگفت : « ايشان امام زمان است . متّصل شو به امام زمان خود و پشت سر او طواف كن ! » . ديدم آقايى در ميان جمعيت ، جلو است و دور او حلقهاى زده شده كه هيچ كس وارد آن حلقه نمىتوانست بشود . من وارد آن حلقه شدم . دستم را به عباى ايشان گرفتم و مكرّر مىگفتم : قربان شما بروم ! و هفت بار دور خانهء خدا را بدون هيچ ناراحتىاى طواف كردم .
آقاى اراكى فرمودند كه : من از دخترم پرسيدم : در مرتبهء بعد ، چگونه طواف كردى ؟ گفت : به دنبال آقا ، طواف كردم .