3 / 40 : حاجى مؤمن
852 . آية اللَّه شهيد دستغيب « 1 » مىگويد كه : حاجى مؤمن رحمه الله « 2 » نقل كرد : در اوّل جوانى ، شوق فراوانى به زيارت و ملاقات حجّت عليه السلام در من پيدا شد و مرا بىقرار نمود ، تا اين كه خوردن و آشاميدن را بر خودم حرام كردم تا وقتى كه آقا را ببينم ( و البتّه اين عهد از روى نادانى و شدّت اشتياق بود ) . دو شبانهروز هيچ چيزى نخوردم . شب سوم ، اضطراراً قدرى آب خوردم . حالت غشوه عارضم شد . در آن حال ، حجّت عليه السلام را ديدم و به من تعرّض فرمود كه : « چرا چنين مىكنى و خودت را به هلاكت مىاندازى ؟ برايت طعام مىفرستم ، بخور » .
پس به حال خود آمدم . ثُلث از شب گذشته بود و ديدم مسجد ( مسجد سردزك ) خالى است و كسى در آن نيست و درب مسجد را كسى مىكوبد . آمدم در را گشودم . ديدم شخصى است كه عبا بر سر دارد ، به طورى كه شناخته نمىشود . از زير عبا ظرفى پُر از طعام به من داد و دو مرتبه فرمود : « بخور و به كسى نده و ظرف آن را زير منبر بگذار » و رفت . داخل مسجد شدم . ديدم برنج طبخ شده با مرغ بريان
هامش
( 1 ) . شهيد محراب ، آية اللَّه سيّد عبد الحسين دستغيب شيرازى : او در آذر 1288 ش در شيراز به دنيا آمد . درسهاى ابتدايى حوزهء علميّه را نزد پدر خواند و پس از فوت پدرش ، تحصيلات را در مدرسهء خان شيراز ادامه داد و دورهء مقدّماتى و سطح را به پايان رساند . در سال 1314 ش به نجف اشرف رفت و در درس استادان : سيّد ابو الحسن اصفهانى ، آقا ضياء الدين عراقى ، سيّد باقر اصطهباناتى و محمّدكاظم شيرازى شركت جست . وى در قبل از انقلاب ، جزو مبارزان و از ياوران امام خمينى بود و بعد از انقلاب ، همراه انقلاب و امام جمعهء شيراز بود ، تا اين كه در آذر سال 1360 ش ( چهارده صفر 1402 ق ) به دست منافقان به شهادت رسيد . آثار متعدّدى از او به يادگار مانده است از جمله : آدابى از قرآن ، سراى ديگر ، معارفى از قرآن ، گناهان كبيره ، و داستانهاى شگفت .
( 2 ) . شهيد دستغيب مىگويد : صاحب مقام يقين ، مرحوم عبّاسعلى مشهور به حاج مؤمن كه داراى مكاشفات و كرامات بسيارى بوده و تقريباً مدّت سى سال نعمت مصاحبت با آن مرحوم در شهر و سفر نصيب بنده بود ( داستانهاى شگفت : ص 73 ) .