3 / 9 : زاهد كوفى و عمر بن حمزه
821 . ورّام بن ابى فراس « 1 » با سندش به نقل از ابو محمّد حسن بن على بن حمزهء اقسانى « 2 »
مىگويد : در كوفه ، پيرمردى گازر ( جامهشوى ) بود كه به زهد و درويشى و عبادت و پيروى از گذشتگان صالح ، مشهور بود . « 3 »
روزى من در مجلس پدرم بودم و اين پيرمرد رو به روى او برايش سخن مىگفت . او گفت : شبى در مسجد قديمى جُعفى ، تنها به خلوت و عبادت سرگرم بودم . شب از نيمه گذشته بود كه سه تن به سوى من آمدند و وارد مسجد شدند و به ميان حياط كه رسيدند ، يكى از آن سه نفر نشست و دستش را به چپ و راست زمين كشيد . آب جوشيد و از آن وضو گرفت و به دو تن ديگر هم اشاره كرد و آن دو نيز وضو گرفتند و به پيشنمازىِ او مشغول نماز شدند و من نيز به آنها پيوستم . هنگامى كه نمازش را به پايان بُرد ، آب در آوردنش از زمين را بزرگ و شگفت شمردم و از كسى كه سمت راستم بود ، پرسيدم : اين كيست ؟ او به من گفت : ايشان صاحب الأمر ، فرزند [ امام ] حسن عسكرى عليه السلام است . من نزديك رفتم و دستانش را بوسيدم و گفتم : اى فرزند پيامبر خدا ! در بارهء عمر بن حمزه چه نظرى داريد ؟ آيا بر حق است ؟
هامش
( 1 ) . ابو الحسين ورّام بن ابى فراس ، فرمانرواى حلّه در عراق بود . او از نسل مالك اشتر و فاضل ، زاهد ، بزرگمرتبه ، عالم ، فقيه و شايسته بود . او جدّ مادرى سيّد رضى الدين على بن طاووس ، عالم مشهور شيعى است . كتاب تنبيه الخواطر نوشتهء اوست ( الفهرست ، منتجب الدين : ص 128 ش 522 ، أمل الآمل : ج 2 ص 338 ش 1040 ، الكنى و الألقاب : ج 2 ص 193 ) .
( 2 ) . ظاهراً او ابو محمّد حسن بن على بن حمزة بن يحيى بن حسين بن زيد بن على بن ابى طالب حسينى علوى كوفى اقساسى ، شاعر و مشهور به « ابن اقساسى » ، در گذشته به سال 593 ق است ( أعيان الشيعة : ج 5 ص 187 ، نجم الثاقب : ص 329 ) .
( 3 ) . از اين جا به بعد ، عبارتها گاه خلاصهتر و نقل به معنا مىآيد .