غيبت او - كه خفا و شناخته نشدن امام است - ، سازگار نيست ؛ زيرا كسى كه ازدواج مىكند و صاحب فرزند مىشود ، به هر گونه كه تصوير گردد ، مورد شناسايى خانوادهاش قرار مىگيرد و اين با غيبت و خفا ناسازگار است .
از سوى ديگر ، احاديثى بر غيبت تام و كامل امام مهدى عليه السلام دلالت دارند ، از قبيل اين دو حديث كه از امام صادق عليه السلام نقل شدهاند :
صاحِبُ هذَا الأَمرِ تَغيبُ وِلادَتُهُ عَن هذَا الخَلقِ ؛ كَيلا يَكونَ لِأَحَدٍ فى عُنُقِهِ بَيعَةٌ إذا خَرَجَ . « 1 »
صاحب امر ، ولادتش از مردمان پنهان است تا به هنگام قيام ، بيعت كسى بر گردنش نباشد .
لِلْقَائِمِ غَيْبَةٌ قَبْلَ قِيَامِهِ . . . يَخَافُ عَلَى نَفْسِهِ الذَّبْحَ . « 2 »
قائم ، پيش از ظهور ، غيبتى دارد . . . [ چرا كه ] بر جان خويش مىترسد .
ب - سفرا و وكلاى امام مهدى عليه السلام در طول حدود هفتاد سال ، هيچ يك به ازدواج امام و همسر و فرزندان ايشان اشارهاى نكردهاند . اگر چنين اتّفاقى افتاده بود ، قاعدتاً بِدان اشارهاى مىنمودند .
ج - برخى از احاديث ، به صراحت بر فرزند نداشتن امام مهدى عليه السلام دلالت دارند كه آنها را نقل مىكنيم :
1 . مسعودى نقل مىكند كه وقتى على بن حمزه و ابن سراج و ابن ابى سعيد مكارى بر امام رضا عليه السلام وارد شدند ، چنين اتّفاق افتاد :
على بن حمزه به ايشان گفت :
فَإِنّا رَوَينا أنَّ الإِمامَ لا يَمضى حَتّى يَرى عَقَبه ؛
از پدرانت نقل كردهايم كه هيچ امامى از دنيا نمىرود تا فرزندش را ببيند ؟
امام رضا عليه السلام فرمود :
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 162 ح 552 .
( 2 ) . كمال الدين : ص 481 ح 10 .