در سنن ترمذى نيز بابى به « ما جاء فى المهدى » اختصاص يافته و احاديثى صريح و صحيح در آن نقل شده است . « 1 » ترمذى در بارهء سه حديث از اين مجموعه تصريح مىكند كه « هذا حديث حسن صحيح » . « 2 » بعد از اين باب ابواب مرتبط ديگرى نيز با موضوعاتى چون نزول حضرت عيسى عليه السلام و فتنهء دجّال آمده است .
در ميان صحاح سته ، بيشترين و صريحترين احاديث مهدويت را ابو داوود آورده است . او در سنن خويش ذيل بخشى با عنوان « كتاب المهدى » احاديث متعدّدى را نقل كرده است كه بر دوازدهگانه بودن امامان ، همنام بودن مهدى با پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله ، طولانى شدن حيات و نشانههاى ظهور او دلالت دارد . « 3 »
موضوع مهدويّت در منابع معتبر پيش از صحاح سته نيز ذكر شده است .
عبدالرزاق بن همام صنعانى كه در سال 211 ق درگذشته ، بابى از كتاب المصنّف خود را « باب المهدى » نامگذارى كرده و احاديثى زيبا و صريح در رابطه با قيام آن حضرت و دادگسترى وى در جهان نقل كرده است . « 4 » پس از او نعيم بن حمّاد مروزى ، درگذشته به سال 229 ق ، در كتاب الفتن به تشريح حوادث آخرالزمان پرداخته و ده باب از اين كتاب را ، شامل 244 حديث ، با عنوانهاى گوناگون به امام مهدى عليه السلام اختصاص داده است . « 5 »
ابن ابى شيبه كوفى نيز ، كه استاد بخارى بوده و در سال 235 ق درگذشته است ، در كتاب المصنّف خود در بابى كه به فتنهء دجّال اختصاص داده ، احاديث متعدّدى را در رابطه با امام مهدى عليه السلام و اين كه او از نسل پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و همنام ايشان است نقل
هامش
( 1 ) . سنن الترمذى : ج 4 ص 505 . نيز ، ر . ك : همين دانشنامه : ج 2 ص 116 ح 253 و ص 118 ح 255 و ج 9 ص 371 ح 1896 .
( 2 ) . سنن الترمذى : ج 4 ص 505 .
( 3 ) . سنن ابىداوود : ج 2 ص 309 .
( 4 ) . المصنّف ، عبدالرزاق : ج 11 ص 371 .
( 5 ) . الفتن : ص 266 - 290 .