انكاركننده از زمرهء شيعيان دوازده امامى بينجامد .
اصول و اركان اعتقادى مهدويّت ، با ادلّهء نقلى محكم و قطعى اثبات مىشود ؛ ادلّهاى كه در منابع كهن شيعى مطرح شده و استنادهايى اطمينانبخش دارد كه پذيراى هيچگونه تأويل يا توجيهى نيست . اين ادلّهء نقلى ، متواتر و قطعىاند و از اين رو مىتوان آنها را از محكمات حديثى شيعه برشمرد كه همانند محكمات قرآنى ، مىتوان ديگر ادلّه را با كمك آنها ارزيابى كرد .
در اين زمينه موضوعات فرعىترى هم هست كه اگرچه اعتقادى است ، جزو مباحث بنيادين محسوب نمىشود ، مانند مباحث مرتبط با فلسفهء غيبت ، برخى ويژگىهاى امام كه ارتباطى با مقام امامت ندارند ، همچون همسر داشتن امام مهدى عليه السلام ، چگونگى زندگى و يا محل اقامت ايشان ، جزئيات رجعت و اين كه اولين رجعتكننده چه كسى است . نكتهء مهم آن است كه همواره مراقب باشيم در موضوعات اعتقادى مباحث فرعى جاى مباحث اصلى را نگيرند .
گفتنى است موضوع امامت و جزئيات مرتبط با آن از مباحث درونمذهبى است .
از اين رو مطابق با معيارهاى معرفتى شيعه تدوين شده است و از اصول حاكم بر تفكر و معارف شيعى تبعيت مىكند . پس اصرارى بر آن نيست كه مباحث ويژهء امامت و مهدويّت ، كه اختصاص به تفكر شيعى دارد ، براى كسانى هم كه مبانى شيعه را در امامت قبول ندارند ، اثبات شود . در اصول و فروع اعتقادى هر مذهب ، مهم آن است كه باورهايش بر اساس مبانى و اصول پذيرفته شده در همان مذهب سامان يافته باشد .
روشن است كه در مقام احتجاج با مخالفان ( خواه از اهل سنّت و يا غير مسلمانان ) و براى رفع شبهات آنان ، بايد از باورهاى پذيرفتهء آنان استفاده كرد ؛ همچنان كه در اثبات اصول و مبانى شيعه براى اهل سنّت ، مىتوان به ادلهء مشترك همانند عقل و قرآن استناد كرد ؛ ولى لازم نيست همهء باورهاى شيعى براى افرادى كه اصول فكرى و مبانى نظرى شيعه را نپذيرفتهاند ، اثبات شود .
دانشنامه امام مهدى ( ع ) بر پايه قرآن ، حديث و تاريخ ( فارسى ) — صفحة 197
مساهمون: محمد الريشهري
ص١٩٧