خدا و مسلمانان از طريق او پيش مىرفتند ؟ پس كجا مىچرخيد و كجا مىرويد و به چه كس رغبت مىورزيد و از چه كس باز مىمانيد ؟ ! « 1 »
3 / 22 عامر بن واثله
عامر بن واثلة بن عبد اللّه كِنانى لَيثى كه بيشتر با كنيهاش « ابو طُفَيل » از او ياد مىكنند در سالى كه نبرد احُد روى داد ، به دنيا آمد و هشت سال از روزگار پيامبر خدا را درك كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله را ديد و آخرين نفر از صحابيان است كه زندگانى را بدرود گفت . او خود مىگفت : من ، تنها بازماندهاى هستم كه پيامبر خدا را ديده است .
او از ياران و معتمدان و از دوستداران و پيروان و شيفتگان على عليه السلام بود و در نبردها همراه او بود . او كه از سخنورى بهرهاى شايسته داشت و شعر را به زيبايى مىسرود و در نبرد نيز رزمآورى بىباك بود ، در صِفّين ، بارها خطابه خواند و به آوردگاه رفت و با شعر سرشار از شعورش على عليه السلام را ستود و به استوارگامى ياران امام عليه السلام باليد و بر فضيحتآفرينان اموى طعن زد و آنان را رسوا ساخت .
او به سال 100 هجرى درگذشت .
نصر بن مزاحم ، او را با عنوان « از شيعيان مُخلص » ، ياد نموده و مواضع والاى او را گزارش كرده است .
عامر بن واثله ، در انتقامجويى از قاتلان ابا عبد اللّه الحسين عليه السلام ، پرچمدار مختار بود . برخى او را « كيسانى » پنداشتهاند ، كه اين ديدگاه ، مقبول همگان نيست و بر فرض صحّت ، او از اين عقيده بازگشته است .
چيرگى او بر سخن و معارف حق و تسلّطش بر كتاب الهى به او اين امكان را داده بود كه در دفاع از حق ، به استوارى سخن بگويد و از حق ، دفاع كند و ناشايستگان را
هامش
( 1 ) الاختصاص : ص 121 .