فخر المحقّقين ، در اجازهء خود به شهيد با تعابير : « الإمام العلّامة الأعظم ، أفضل علماء العالم ، سيّد فضلاء بنى آدم ، مولانا شمس الحق والدين » ، از او ياد كرده است . « 1 » صاحب روضات الجنّات ، دربارهء وى گفته است .
كان رحمه الله بعد مولانا المحقّق على الإطلاق ، أفقه جميع فقهاء الآفاق ، وأفضل من انعقد على كمال خبرته واستاذيته اتّفاق أهل الوفاق . « 2 » شهيد اوّل ، به سال 734 ق ، در جزين به دنيا آمد و در اوان بلوغ به عراق مسافرت كرد . على بن مؤيّد ، پادشاه سربدارى خراسان ، در نامهاى از او خواست كه به خراسان برود . شهيد ، نتوانست دعوت او را اجابت كند و كتاب اللمعة الدمشقيّة را نگاشت و توسّط شمس الدين محمّد آوى براى او فرستاد . « 3 » شهيد ، به وسيلهء اجازه ، از عالمان و فقيهانى چون : فخر المحقّقين ( به تاريخ 2 شعبان 751 و 756 ) ، عميدالدين عبد المطّلب بن اعرج ( به تاريخ 19 رمضان 751 ) ، ضياء الدين عبد اللَّه بن اعرج ، محمّد بن قاسم بن سعيد ( در حلّه به تاريخ شوّال 753 و شعبان 754 ) ، احمد بن محمّد بن حسن بن زهره ، مهنّا بن سنان مدنى ، قطب رازى ، على بن احمد مزيدى ، على بن طراد مطار آبادى ( در حلّه به تاريخ 6 ربيع ثانى 754 ) ، محمّد بن احمد بن ابوالمعالى ، عبد الحميد بن فخار بن معد ، على بن محمّد بن حسن بن زهره ، حسن بن احمد بن محمّد بن نما ( در حلّه در ربيع ثانى 752 ) و محمّد بن محمّد كوفى ، « 4 » روايت مىكند .
شهيد ، در اجازهء خود به ابن خازن ، دربارهء مشايخ اهل سنّت خود ، گفته است كه از حدود چهل تن از مشايخ اهل سنّت در شهرهاى مكّه ، مدينه ، بغداد ، مصر ، دمشق
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 107 ، ص 178 .
( 2 ) . روضات الجنّات ، ج 7 ، ص 3 .
( 3 ) . الحقائق الراهنة ، ص 175 و 205 .
( 4 ) . همان ، ص 206 . روايت شهيد از برخى كسانِ ياد شده در اسانيد الأربعون حديثاً وى آمده است .