در آخر كتابش خلاصة الأخبار ذكر كرده است . « 1 »
99 . شرح حديث البساط ، از محمود بن محمّد على كرمانشاهى ( 1200 - 1271 ق ) « 2 » . « 3 »
100 . شرح حديث « حسينٌ مِنَّى وَ أنَا مِنْ حسَيْن » ، از سيّد محمّد بن دلدار على نقوى ( م 1284 ق ) كه به فارسى است و به چاپ رسيده است . « 4 »
101 . التحفة الناصرية ، از شمس المعالى محمّد حسين مشهدى ( م بعد از 1286 ق ) . « 5 »
در شرح و توجيه احاديثى است كه دربارهء طينت انسانها وارد شده و مورد اختلاف دانشمندان كلام است . « 6 »
102 . طباشير الحكمة ( التحفة الناصرية ) ، از ميرزا بابا ذهبى ( م 1286 ق ) . شرحى است بر حديث خلقت نور پيامبر اكرم ، كه در سال 1319 ش ، در شيراز و در 1393 ق ، در تبريز به چاپ رسيده است . « 7 »
103 . غفوريه ، از سيّد يحيى بن محسن موسوى ( م بعد از 1286 ق ) كه شرحى بر حديث « ليس من إمام يمضى الّا و أوتى من بعد مثل ما أوتى الأول و زيادة خمسة أجزاء » از امام
هامش
( 1 ) . الذريعة ، ج 13 ، ص 199 ( ش 697 ) .
( 2 ) . وى ، فقيه و عارف شيعى است كه در علوم مختلف ، دست داشت . او در كرمانشاه به دنيا آمد و نزد پدرش و كاشف الغطاء و صاحب رياض درس خواند و علوم عقلى را نيز از شيخ محمّد بيد آبادى فرا گرفت . سپس در تهران ، اقامت گزيد و تا پايان عمر آن جا ماند . كتاب فى الرجال و مفتاح النجاة فى شرح دعاء السمات نيز از اوست ( مصفّى المقال ، ص 451 ؛ الكنى والألقاب ، ج 2 ، ص 110 ؛ أعيان الشيعة ، ج 10 ، ص 110 ؛ موسوعة طبقات الفقهاء ، ج 13 ، ص 652 ؛ چهل سال تاريخ ايران ، ص 205 ) .
( 3 ) . الذريعة ، ج 13 ، ص 192 .
( 4 ) . همان ، ص 196 .
( 5 ) . عالمى جليل القدر است كه در معقول و منقول ، اطّلاعات وسيعى داشت . پدرانش ، از جمله ميرزا جعفر ، بانىمدرسهاى به نام خودش در مشهد مقدّس ، از اهل فضل بودند . تأليفات او در علوم مختلف ، متعدّد است ( تراجم الرجال ، ج 2 ، ص 123 و ج 3 ، ص 185 ) .
( 6 ) . فهرست نسخ خطّى كتابخانهء آية اللَّه مرعشى ، ج 18 ، ص 46 ( ش 6855 ) .
( 7 ) . موسوعة مؤلفى الإمامية ، ج 2 ، ص 600 .