ربّما يكون ما قطع بكونه مأمورا به مشتملا : ضمير در « قطع » به مكلّف و در « كونه » به ماء موصوله برگشته و ماء موصوله با جملهء بعدش « قطع بكونه مأمورا به » اسم « يكون » و خبرش كلمهء « مشتملا » مىباشد .
فى هذا الحال : يعنى حال قطع .
او على مقدار منها : ضمير در « منها » به مصلحت برگشته و اين عبارت عطف به « على المصلحة » مىباشد .
و لو فى غير الحال : يعنى « و لو كان مشتملا على مقدار منها فى غير الحال » و مقصود از « غير الحال » غير حال قطع مىباشد .
غير ممكن : كلمهء « غير ممكن » صفت « مقدار » مىباشد .
مع استيفائه : ضمير در « استيفائه » به « مقدار منها » يعنى مقدار از مصلحت برمىگردد .
استيفاء الباقى منه : ضمير در « منه » به « مقدار منها » يعنى مقدار از مصلحت برگشته و كلمهء « استيفاء » فاعل براى « ممكن » ى بوده و اضافه به بعدش شده است .
و معه : ضمير در « معه » به « غير ممكن بودن » يعنى غير ممكن بودن استيفاى باقى از مصلحت با استيفاى مقدارى از مصلحت برمىگردد .
و هكذا الحال : يعنى همچون قطع است .
فالاجزاء ليس لاجل الخ : ضمير در « ليس » به اجزاء برمىگردد .
بل انّما هو : ضمير در « هو » به اجزاء برمىگردد .
فى متعلّقهما : ضمير در « متعلّقهما » به قطع و طريق برمىگردد .
على ما عرفت تفصيله : ضمير در « تفصيله » به ماء موصوله به معناى بيان يا اجزاء برمىگردد .
لا يوجب التّصويب : ضمير در « لا يوجب » به اجزاء در بعضى موارد اصول و طرق و امارات برمىگردد .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 871
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٨٧١