نكات دستورى و توضيح واژگان
ثالثها انّه اذا : ضمير در « ثالثها » كه مبتدا بوده به مقدّمات و ضمير در « انّه » كه اسم آن بوده به معناى شأن و « انّ » با اسم و خبرش نيز خبر براى مبتدا مىباشد .
للاستدلال باطلاقه : ضمير در « باطلاقه » به امر برمىگردد .
و لو كان مسوقا الخ : ضمير در « كان » به امر برمىگردد .
على عدم اعتباره : ضمير در « اعتباره » به قصد امتثال برگشته جار و مجرور « على عدم » متعلّق به « للاستدلال » مىباشد .
كما اوضح الخ : ضمير « هو » به عدم مجال برمىگردد .
يصحّ التّمسّك به : ضمير در « به » به اطلاق برمىگردد .
فيما يمكن اعتباره فيه : ضمير در « اعتباره » به اطلاق امر و در « فيه » به ماء موصوله كه مقصود از آن مأمور به بوده برمىگردد .
فانقدح بذلك انّه الخ : مشاراليه « ذلك » صحيح نبودن تمسّك به اطلاق امر بوده و ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .
بمادّتها : ضمير در « بمادّتها » به صيغه برمىگردد .
عدم اعتبار مثل الوجه : مقصود از « الوجه » يعنى قصد امر و قصد وجوب .
ممّا هو ناش الخ : ضمير « هو » به ماء موصوله به معناى قيد برمىگردد .
لو شكّ فى اعتباره فيها : ضمير در « اعتباره » به « مثل الوجه » و در « فيها » به عبادت برمىگردد .
بصدد بيان تمام ما له دخل : ضمير در « له » به ماء موصوله كه مقصود از آن قصد امتثال بوده برگشته و اين جار و مجرور « بصدد الخ » به اعتبار متعلّقش صفت براى « مقام » مىباشد .
فى حصول غرضه : ضمير در « غرضه » به آمر برمىگردد .