امكان تصوّر الامر بها مقيّدة : ضمير در « بها » به صلاة برگشته و مقيّدة حال است . يعنى تصوّر امر به نماز درحالىكه مقيّد به داعى امر است .
و التّمكّن من اتيانها كذلك : ضمير در « اتيانها » به صلاة برگشته و مشاراليه « كذلك » مقيّدة يعنى مقيّد به داعى امر مىباشد .
بعد تعلّق الامر بها : ضمير در « بها » به صلاة برمىگردد .
و المعتبر من القدرة الخ : كلمهء « واو » حاليه و جملهء بعدش حال مىباشد .
انّما هو فى حال الامر : ضمير « هو » به قدرت معتبر برمىگردد .
لا حال الامر : عطف به « حال الامتثال » مىباشد . يعنى « لا هو فى حال الامر » .
واضح الفساد : خبر « توهّم امكان الخ » مىباشد .
ضرورة انّه و ان كان تصوّرها كذلك : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « تصوّرها » به صلاة برگشته و مشاراليه « كذلك » مقيّد به داعى امر مىباشد .
الّا انّه لا يكاد يمكن الاتيان بها : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « بها » به صلاة برمىگردد .
بداعى امرها : ضمير در « امرها » به صلاة برمىگردد .
لعدم الامر بها : ضمير در « بها » به صلاة يعنى صلاة غير مقيّد برمىگردد .
تعلّق بها مقيّدة الخ : ضمير فاعلى در « تعلّق » به امر و در « بها » به صلاة برگشته و كلمهء « مقيّدة » حال مىباشد .
لا يكاد يدعو لامر : ضمير فاعلى در « يدعو » به قرينهء مقام به امر برمىگردد .
الّا الى ما تعلّق به : ضمير فاعلى در « تعلّق » به امر و در « به » به ماء موصوله كه مقصود از آن مأمور به يعنى صلاة مقيّد بوده برمىگردد .
لا الى غيره : ضمير در « غيره » به ماء موصوله برگشته و اين عبارت عطف به « الى ما تعلّق به » مىباشد . يعنى « لا يكاد يدعو لامر الى غير ما تعلّق به الامر » .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 689
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٦٨٩