تأمّل كن در آنچه كه ذكر كرديم آن را در مقام ، مىفهمى حقيقت مقصود را ، تا واقع نشوى در آنچه كه واقع شدهاند در آن از اشتباه بعضى بزرگان .
نكات دستورى و توضيح واژگان
ثانيتها انّ التّقرّب الخ : ضمير در « ثانيتها » به مقدّمات برمىگردد .
ان كان بمعنى الخ : ضمير در « كان » به تقرّب معتبر برمىگردد .
بداعى امره : ضمير در « امره » به واجب برمىگردد .
كان ممّا يعتبر فى الطّاعة عقلا : ضمير در « كان » به تقرّب و ضمير نايب فاعلى در « يعتبر » به ماء موصوله به معناى قيد برگشته و كلمهء « عقلا » تمييز براى نسبت در « يعتبر » مىباشد .
لا ممّا اخذ فى نفس العبادة شرعا : ضمير نايب فاعلى در « اخذ » به ماء موصوله به معناى قيد برگشته و كلمهء « شرعا » تمييز نسبت در « اخذ » بوده و اين عبارت عطف به « ممّا يعتبر فى الطّاعة عقلا » مىباشد يعنى « لا يكون ممّا اخذ الخ » .
و ذلك لاستحالة اخذ ما لا يكاد يتأتّى : مشاراليه « ذلك » عقلى بودن اعتبار تقرّب بوده و ضمير در « يتاتّى » كه به معناى « يحصل » مىباشد به ماء موصوله به معنايى تقرّب برمىگردد .
لا يكاد يمكن اتيانها به قصد امتثال امرها : ضمير در « اتيانها » و « امرها » به صلاة برمىگردد .
و توهّم امكان الخ : كلمهء « توهّم » مبتدا و اضافه به بعدش شده و خبرش « واضح الفساد » در چند سطر بعد مىباشد .
بفعل الصّلاة بداعى الامر : يعنى انجام نمازى كه مقيّد به قصد و داعى امر است .
و امكان الاتيان بها : ضمير در « بها » به صلاة برمىگردد .
بهذا الدّاعى : يعنى داعى امر .