و الدّليل على ذلك هو الخ : مشاراليه « ذلك » ترتّب تالى بر مقدّم به واسطهء وضع بوده مىباشد و ضمير « هو » به دليل برمىگردد .
على المقدّم منها فانّها تدلّ الخ : ضمير در « منها » و در « فانّها » و در « تدلّ » به جملهء شرطيّه برمىگردد .
وضع فيها موضع الفرض و التّقدير : ضمير نايب فاعلى در « وضع » به مقدّم و ضمير در « فيها » به جملهء شرطيّه برگشته و كلمه « موضع » اضافه به بعدش شده و مفعول مطلق نوعى است .
على تقدير حصوله فالتّالى حاصل عنده : ضمير در « حصوله » به مقدّم و در « عنده » به « حصوله » حصول مقدّم برمىگردد .
اى يتلوه فى الحصول : ضمير فاعلى در « يتلوه » به تالى و ضمير مفعولى به مقدّم برمىگردد .
انّ المتبادر منها : ضمير در « منها » به جملهء شرطيّه برمىگردد .
و هذا لا يمكن ان ينكره الّا مكابر او غافل : مشاراليه « هذا » تبادر ترتّب تالى بر مقدّم بود ، و ضمير مفعولى در « ينكره » به « هذا » برگشته و فاعل « ينكره » كلمهء « مكابر » به معناى زورگو مىباشد .
فانّ هذا هو معنى التّعليق الّذى هو الخ : ضمير « هو » اوّلى به « هذا » كه مشاراليهاش ترتّب تالى بر جزاء بوده برگشته و ضمير « هو » دوّمى به « التّعليق الّذى » برمىگردد .
لا مفاد لها غيره : ضمير در « لها » به جملهء شرطيّه و ضمير در « غيره » به تعليق برمىگردد .
و من هنا : مشاراليه « هنا » مفاد جملهء شرطيّه فقط تعليق تالى بر مقدّم بوده مىباشد .
سمّوا الجزء الاوّل منها شرطا و مقدّما : ضمير در « سمّوا » به علماى اصول برگشته و كلمهء « الجزء » مفعول اوّل و كلمهء « الاوّل » صفت آن بوده و ضمير در « منها » به جمله شرطيّه برگشته و كلمهء « شرطا » مفعول دوّم و كلمهء « مقدما » عطف برآن مىباشد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 53
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٥٣