تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — صفحة 368

مساهمون:

ص٣٦٨
ياليل بن ناشب بن عبدة بن سعد ، صحابى مشهور . و نيز بنى جندع [ 1 ] بن ليث بن بكر كه امير خراسان ، نصر بن سيار بن رافع بن حرى [ 2 ] بن ربيعة بن عامر بن عوف بن جندع و نيز رافع بن الليث بن نصر كه در ايام رشيد در سمرقند ، براى بنى اميه دعوت مىكرد از ايشان بودند . رافع بن ليث از مأمون امان گرفت . و از بنى عبد منات [ 3 ] است ، بنى عريج بن بكر بن عبد منات و بنى الدئل بن بكر كه از ايشان است اسود بن رزق بن يعمر بن نافثة بن عدى بن الدئل كه او سبب فتح مكه بود . و سارية بن زنيم بن عمرو بن عبد اللّه بن جابر بن محميه [ 4 ] بن عبيد [ 5 ] عدى بن الدئل ، كسى كه عمر - چنان كه مشهور است - او را كه در عراق جنگ مىكرد ، ندا داد . و ابو الاسود واضع علم نحو ، و نام او ، ظالم بن عمرو بن سفيان بن عمرو بن جندب بن يعمر بن حلس [ 6 ] بن نافثة بن عدى بود . و بنى ضمرة بن بكر كه از آنان بود : عامرة بن مخشى بن خويلد بن عبد بن نهم بن يعمر بن عوف بن جدى بن ضمرة كه رسول خدا ( ص ) ، با قوم او مصالحه كرد و عمرو بن امية بن خويلد بن عبد اللّه بن اياس بن عبيد بن ناشرة بن كعب بن جدى [ 7 ] ، كه از صحابه بود . و براض بن قيس بن رافع بن قيس بن جدى الفاتك ، قاتل عروة الرحال بن عتبة بن جعفر بن كلاب . و اين امر سبب نبرد فجار گرديد . و از ضمره است غفار بن مليل بن ضمرة ، بطنى كه از آن بطن بود ابو ذر الغفارى صحابى ، نام او جندب بن جنادة بن سفيان بن عبيد بن حرام بن غفار بود و كثير شاعر كه به عزه ، دختر جميل بن حفص بن اياس بن عبد العزى بن حاجب بن غفار عشق مىورزيد و براى او شعر مىگفت . و نيز از ايشان بود : كلثوم بن الحصين بن خالد بن معيشر [ 8 ] بن بدر بن احيمس [ 9 ] بن غفار . او را رسول خدا ( ص ) در غزوهء فتح به جاى خود ، در مدينه نهاد . و نيز بنى مدلج بن مرة بن عبد مناة كه از ايشان بود سراقة بن مالك بن جعشم بن مالك بن عمرو بن مالك بن تيم [ 10 ] بن مدلج كسى كه براى گرفتن جائزهء قريش ، رسول خدا ( ص ) را تعقيب كرد تا او را به مكه باز گرداند و براى او نشانه‌هايى آشكار شد و خداى تعالى او را از آن كار منصرف ساخت . و مجزز المدلجى كه از آنچه در باب اسامه و زيد گفت ، رسول خدا ( ص ) را مسرور نمود . و بنى عامر بن عبد مناة كه از آنان بود : مساحق بن الاقوم [ 11 ] بن جذيمة بن عامر ، كسى كه خالد بن الوليد در غميصا آنان را كشتار كرد و پيامبر ديهء آنان را پرداخت نمود و خالد بن وليد را سرزنش نمود . و نيز بنى الحارث بن عبد مناة كه از ايشان بود : حليس بن علقمة بن عمرو بن الاوقح بن عامر بن جذيمة بن عوف بن الحارث كه با قريش پيمان احابيش
هامش
[ ( 1 ) ] جذع . [ ( 2 ) ] عدى . [ ( 3 ) ] مناف . [ ( 4 ) ] محيه . [ ( 5 ) ] عبد . [ ( 6 ) ] حليس . [ ( 7 ) ] جرى . [ ( 8 ) ] معيسير . [ ( 9 ) ] خميس . [ ( 10 ) ] تميم . [ ( 11 ) ] الافرام .
تاريخ ابن خلدون ( فارسي ) — صفحة 368 | ابن خلدون / عبد المحمد آيتى