صقع : گوشه زمين .
صقع : گوشه زمين .
صناديد : بزرگان .
صواب : صحيح ، درست .
صياغت : آراستن ، زرگرى .
ضياع : هلاك شدن ، تلف گرديدن .
طغات : ظالمان .
طفيل : ريزهخوار .
طوالع : جمع طالع ، فال .
عادم النظير : بىنظير
عاهت : فساد .
عبقرى : باغ
عتاق : آزاد گرديدن .
عجالت : ماحضر از طعام ، هرچه به شتاب حاضر شده .
عصابه : دستمالى كه هنگام درد به سر مىبندند
عصبه : گروه .
عقارات : نشنانىها .
عقار : نازا شدن زن ، در پى شكار رفتن ، نشانه .
عقال : خردمندان .
عقيب : درپى .
عقيقه : قربانى كردن گوسفند .
عكاظ : بازار .
عنيف : درشت .
عوذه : تعويذى كه انسان براى جلوگيرى از ترس يا جنون يا نظر كردن مىنويسد و بر خود مىآويزد .
غباوت : كندذهنى .
فارط : پيشىگيرنده .
فاره : حاذق ، زيرك .
فايز : رستگار .
فترت : زمان ميان دو پيامبر ، سستى ، ضعف .
فتور : آرام شدن ، نرم شدن .
فحاوى : مقصود و اهداف كلام .
فحواى كلام : مقصود كلام .
فطانت : زيركى ، دانايى .
قادح : طعنزننده ، عيبكننده ، شكاف .
قالع : بركننده .
قذارات : ناپاكىها .
قذارات : ناپاكىها ، پليدىها .
قشعريره : لرزه ، برخاستن موى بر اندام .
قصوى : آرزوى دور .
قماط : دزدان ، دستبند .
قويم : نيكوقامت .
كلال : رنجور و ناتوان گرديدن .
كلفت : سختى .
كنف : شرمزده ، ريسمان .
لئامت : حسادت ، بخل .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 387
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٣٨٧