حظ : بهره ، نصيب .
حظيره : جاى شتر .
حليه : زينت .
حيازت : گرد آوردن چيزى .
حيز : مكان .
حيز : مكان .
حيلولت : حايل شدن ميان دو چيز .
خائب : ترسان .
خبط : سخت زدن كسى .
خزف : به دست و پا رفتن .
خلجان : مودت ، رغبت .
خلطه : آميزش .
خلطه : آميزش .
درفش : پرچم .
دنائت : بىباك گرديدن ، فرومايه شدن .
دهشت : حيرت ، سراسيمگى .
دهليز : مكانى كه ميان دروازه و خانه باشد .
ذرارى : فرزندان .
ذريه : نسل .
ذميمه : پست شمرده شده .
راعى : چوپان .
رافضه : شيعه .
رشيقه : نيكوقامت .
رضاع : شيرخوار .
رغيف : ستبر كردن ، گرده نان كه براى پختن قدرى پهن كرده باشند .
رفرفه : بساط گرانمايه .
رفه : تنآسانى ، فراخ و آسان شدن زندگانى .
رقاب : ترسيدن ، گردن .
رهبت : بيم ، ترس .
رهط : دويدن ، لقمه بزرگ برداشتن .
زفت : درشت ، فربه .
سالفه : گذشتگان .
سخيف : پست ، بىارزش .
سدانت : پردهدارى .
سدرة المنتهى : درختى در بهشت
سطوت : حمله بردن .
سطوع : منتشر كردن ، بلند شدن .
سعايت : خراج و باج گرفتن .
سفاك : بىپروا .
شامخ : و الا ، بلندمرتبه .
شذوذ : نادر ، غريب شدن .
شنايع : زشتيها .
شوايب : آلودگيها .
صايب : راست .
صايم : روزهدار .
صباوت : خردسالى .
صبيحه : طلوع ، صبحدم
صعوبت : مشكل گرديدن .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 386
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٣٨٦