اشعار فارسى
آفتاب عشق اگر بر تو بتابد خويش را ،
270
آنان كه خاك را به نظر كيميا كنند ؛
2374
آن توهمات را سيلاب برد ؛
1758
آن مايه ز دنيا كه خورى يا پوشى ،
254
آنوقت طاق عمر تو از هم فرو فتد ،
244
آيت نور است رويش يا بود شعله ز طور ،
344
احمد مختار مىخواهى ، شفاعت آردت ،
245
از اجل نيست هيچكس ايمن ،
250
از براى سوختن ، سر تا قدم جان شو چه شمع ،
270
از دستبرد صرصر و آسيب باد سرد ،
252
از رعد گوشها همه پرزنگ و مشغله ،
252
از سر غفلت گذارى روز و شب در معصيت ،
265
از فرس عمر ، سبكبارتر ،
603
از وفا رنگى نيابى در نگارستان چرخ ،
266
اطلس طاعت نمايى دلق عصيان را به خلق ،
265
افسوس كه خون مؤمنان ريخته شد ،
247
اگر هوشمندى ، شنو اين نفس ،
273
امام عصر كه فيضش رسد به خلق دمادم ؛
2638