علامات بسيار مىباشد ، بلكه بعضى ذكر كردند قريب به چهارصد است و جملهاى از آنها در كتب غيبت ثبت شده .
چون غرض در اين كتاب ، استقصاى اتمام آنچه متعلّق به آن جناب است ، نيست ، لذا ذكر ننمودم . از آن علامات ، سرخى در آسمان است كه در بسيارى از اخبار وارد شده و به روايت نعمانى از امير المؤمنين عليه السّلام آن ، اشك چشم جملهء عرش بر اهل زمين است . « 1 »
[ نداى آسمانى به اسم حضرت ]
چهاردهم : نداى آسمانى به اسم آن جناب عليه السّلام مقارن ظهور ؛ چنانكه على بن ابراهيم در تفسير آيهء شريفهء
وَ اسْتَمِعْ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ مِنْ مَكانٍ قَرِيبٍ
« 2 » ؛ گوش فرا داد روزى كه منادى از مكانى نزديك ندا كند ؛ از جناب صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : منادى به اسم قائم عليه السّلام و اسم پدرش ندا مىكند .
يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ
« 3 » ؛ روزى كه فرياد را مىشنوند ، بهراستى اين ، روز خروج است .
فرمود : صيحهء قائم عليه السّلام است . « 4 »
در كمال الدين « 5 » از جناب باقر عليه السّلام مروى است كه فرمود : منادى از آسمان ندا مىكند : فلان بن فلان ! امام است و نام او را مىبرد ، نيز در آنجا از زراره از جناب صادق عليه السّلام مروى است كه فرمود : منادى به اسم قائم عليه السّلام ندا مىكند .
گفت ؛ گفتم : خاصّ است يا عام ؟
فرمود : عام است ، هر قومى به زبان خودش مىشنود .
در غيبت نعمانى از امير المؤمنين عليه السّلام مروى است كه فرمود : منادى از آسمان ندا
هامش
( 1 ) . الغيبة ، محمد بن ابراهيم نعمانى ، ص 147 .
( 2 ) . سوره ق ، آيه 41 .
( 3 ) . سوره ق ، آيه 42 .
( 4 ) . تفسير القمى ، ج 2 ، ص 327 .
( 5 ) . كمال الدين و تمام النعمة ، ص 650 .