اگر براى چيزى بگويد ؛ كن ، بقدرة اللّه فيكون كر و مبروص را شفا مىدهد ، مردگان را زنده مىگرداند و زندگان را مىميراند و زمين ، گنجهاى خود را براى آن بزرگوار ظاهر مىسازد ، وجود مقدّسش حكمت آدم ، وفاى ابراهيم ، حسن يوسف و ملاحت محمد را حاوى و حايز است .
جبرييل در طرف راست آن بزرگوار ، ميكاييل در طرف چپ و اسرافيل در عقب سر آن حضرت است ، ابر بالاى سر آن بزرگوار ، نصر در پيش روى و عدل زير پاى آن جناب است . كتاب تازهاى را براى مردم ظاهر مىنمايد كه آن بر كافرين صعب و شديد است ، مردم را بهسوى امرى مىخواند كه هركس به آن اقرار آورد ، هدايت يابد و هر كس آن را انكار كند ، شقى و بدبخت شود . پس ويل تمام ويل براى كسى است كه آن بزرگوار را انكار نمايد ، نسبت به مؤمنين رؤوف و مهربان و نسبت به كافرين شديد الغضب و سخت انتقام است .
اين ناچيز گويد : محض اختصار به همينقدر از خطبهء اقتصار شد .
العبقري الحسان في أحوال موالانا صاحب الزمان ( ع ) — صفحة 323
مساهمون: صادق برزگر بفرويى
ص٣٢٣