پدرش روايت كرده ؛ او گفته : جماعتى خدمت امام صادق عليه السّلام باهم سخن مىگفتيم ، ناگاه حضرت متوجّهء ما شده ، فرمود : شما چه مىگوييد ؟ هيهات ، هيهات ، چنين نيست كه مىگوييد ! به خدا سوگند ! هرآينه چيزىكه چشمهاى خود را به آن دوختهايد واقع نخواهد شد تا وقتىكه از همديگر تميز بيابيد و غربال زده شويد . چنين نيست كه مىگوييد ، به خدا سوگند ! هرآينه چيزىكه چشمهاى خود را به آن دوختهايد ، واقع نخواهد شد ، مگر بعد از نااميدى . چنين نيست كه مىگوييد به خدا سوگند ! هرآينه آن چه چشمهاى خود را به آن دوختهايد ، واقع نخواهد شد ، تا وقتىكه شقى ، شقاوتش را و سعيد ، سعادتش را اظهار نمايد .
نيز شيخ طوسى در كتاب الغيبه « 1 » از احمد بن ادريس ، او از ابن قتيبه ، او از احمد بن شاذان و او از بزنطى روايت كرده كه ابو الحسن فرمود : آگاه باشيد ، به خدا سوگند ! هرآينه چيزىكه چشم بدان دوختهايد ، واقع نخواهد شد تا وقتىكه از همديگر تميز يابيد ، امتحان شويد و جز جمع قليلى ، كسى از شما در اعتقاد خود باقى نماند . بعد ، اين آيه را تلاوت فرمود :
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَعْلَمِ اللَّهُ الَّذِينَ جاهَدُوا مِنْكُمْ وَ يَعْلَمَ الصَّابِرِينَ
« 2 » ؛ آيا گمان مىكنيد به حال خود گذاشته خواهيد شد و خداى تعالى ، تا حال ، جهادكنندگان و صبركنندگان را از شما ندانسته و تميز نداده ؟ !
[ امتحان سنگين الهى ] 3 نجمة
ايضا شيخ طوسى در كتاب الغيبه « 3 » از سعد بن عبد اللّه ، او از حسين بن عيسى علوى ، او از پدرش ، او از جدّش ، او از على بن جعفر و او از برادرش موسى بن جعفر عليه السّلام روايت نموده كه آن حضرت فرمود : وقتى امام پنجمين از اولاد هفتم مفقود و پنهان گرديد ، در
هامش
( 1 ) . الغيبة ، صص 337 - 336 .
( 2 ) . سوره آل عمران : آيه 142 .
( 3 ) . الغيبة ، ص 337 .