مسند سوّم [ مدّعيان بابيّت و سفارت ]
در بيان حالات كسانى كه در غيبت صغرا و اوايل غيبت كبرا به كذب ، ميان طايفهء شيعه و مولاى ايشان حضرت صاحب الزمان - عجّل اللّه فرجه - ادّعاى سفارت و بابيّت نمودند ، آنان نيز اشخاص بسيار و افراد بىشمارىاند كه صاحبان كتب غيبت و مؤلّفين زبر رجاليّه و تواريخ تمام آنها را عنوان و به منصهء ظهور و عيان در آوردهاند ، ما از جمله به ذكر چند نفر از معروفين آنها ضمن چند ياقوته ، اكتفا مىنماييم .
[ ابو محمد حسن شريعى ] 1 ياقوتة
بدان يكى از ايشان حسن نام ، معروف به شريعى است كه كنيهاش ابو محمد بوده ، خود هارون راوى گفته : گمان دارم نامش حسن باشد ، از جمله اصحاب امام على النقى عليه السّلام بود و بعد از آن بزرگوار ، از اصحاب امام حسن عسكرى عليه السّلام بوده ، او اوّلين كسى بود كه مقامى را ادّعا كرد كه خدا برايش قرار نداده بود ، زيرا شايستهء آن نبود ، او ادّعاى وكالت حضرت حجّت - عجّل اللّه فرجه - را نمود ، بعد بر خدا و حجّتهاى او دروغ بست و به ايشان امورى را نسبت داد كه لايق ايشان نبود و از آنها برئ بودند .
شيعيان از او كنارهگيرى كردند ، او را لعن و تبرّى نمودند و توقيع رفيع از ناحيهء مقدّسه در لعن او و امر به تبرّى از او بيرون آمد .
هارون بن موسى گفته : سپس ، كفر و الحاد از او بروز نمود و گفته : همهء مدّعيان وكالت و سفارت و نيابت ، چنين بودند كه از روى دروغ ادّعاى نيابت و وكالت