[ خلاصهء كلام ]
خلاصة للكلام و فذلكة للمقام بدان چنانچه اصل آن وجود مبارك و طول عمر شريف و محجوب بودنش از انظار اغيار از آيات عجيبهء پروردگار است ، همچنين آنچه منسوب و متعلّق و از لوازم سلطنت حقّهء الهيّهء خفيّهء آن جناب ، از خدم ، حشم ، مقرّ ، مستقرّ و غير اينها باشد ، همه از آيات عجيبه باشند كه عقل ، آنرا جايز داند و خبردهنده به آنها راهى براى تكذيب نداند . پس استبعاد آنها جز از ضعف ايمان نباشد .
[ كلام نافع ]
كلام كثير النّفع في تنافى مع الدّفع بدان براى آن دوازده مورد از ادعيه ، زيارات ، اخبار و قصص اخبار كه همگى بر بودن اهل بيت و ذرّيّه و اولاد براى حضرت حجّة بن الحسن العسكرى - سلام اللّه عليهما - دلالت صريحه داشتند ؛ ظاهرا خبرى به نظر نرسيده كه منافى و معارض با آنها باشد ، جز خبرى كه شيخ ثقه جليل ، فضل بن شاذان ، آنرا در غيبت « 1 » خود نقل فرموده است .
همچنين شيخ الطائفه آنرا در غيبت خود ذكر فرموده كه به سند صحيح از حسن بن على خرّاز ، روايت است كه گفت : ابن ابى حمزهء بطاينى به مجلس حضرت رضا عليه السّلام درآمد و به حضرت گفت : تو امامى ؟
حضرت فرمود : بلى ، من امامم .
گفت : من از جدّت ، جعفر بن محمد عليهما السّلام شنيدم كه مىگفت : امام نمىباشد مگر آنكه براى او فرزند مىباشد .
امام فرمود : اى شيخ ! آيا فراموش كردهاى يا خود را فراموشكار مىنمايى ؟ جدّم چنين نگفت ، بلكه جدّم فرمود : امام نمىباشد ، الّا آنكه براى او فرزند مىباشد ، مگر
هامش
( 1 ) . كفاية المهتدى [ گزيده ] ، ص 317 .