درافتد و اين است قول خداى تعالى :
أَمَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ . . . ،
الخ .
[ مقتصر ]
از جمله اسامى آن امام و الا مقام ، مقتصر است ، چنانكه در مناقب قديمه آن را از القاب شمرده .
شايد مراد اين باشد كه جميع انبيا و اوصياى گذشته ، در ايّام رياست و عزلت به معاشرت و مؤانست و مصاحبت ، بلكه مواصلت و مناكحت با منافقين و فاسقين مبتلا بودند و به جهت حفظ و بقاى دين و عصابهء مؤمنين به مدارات و مؤالفت با آنها مأمور بودند .
و لكن حضرت مهدى ، - صلوات اللّه عليه - از انصار و اعوان و مصاحب ، به مؤمنين مخلص و عباد صالح اقتصار خواهد فرمود كه خداى تعالى از ايشان مدح فرموده و خبر داده :
عِباداً لَنا أُولِي بَأْسٍ شَدِيدٍ
« 1 » ، چنانچه عيّاشى « 2 » روايت كرده و به قول خود :
أَنَّ الْأَرْضَ يَرِثُها عِبادِيَ الصَّالِحُونَ
« 3 » ، چنانچه على بن ابراهيم روايت كرده است .
بالمرّة رشتهء الفت و مجالست و مؤانست با كفّار و منافقين گسسته خواهد شد ، صالح و طالح و طيّب و خبيث از يكديگر جدا شوند و هرگز به احدى از ايشان ، متعيّن نشود ، چنانچه بسيار مىشد كه جدّ اكرمش به اعانت منافقين ، با مشركين جهاد مىكرد .
احتمال مىرود كلمهء مذكور ، منتصر ، يعنى داد گيرنده باشد و از آيهء شريفهء :
وَ لَمَنِ انْتَصَرَ بَعْدَ ظُلْمِهِ فَأُولئِكَ ما عَلَيْهِمْ مِنْ سَبِيلٍ
« 4 » اخذ شده باشد ، چنانچه در
هامش
( 1 ) . سوره اسراء ، آيه 5 .
( 2 ) . تفسير العياشى ، ج 2 ، ص 281 .
( 3 ) . سوره انبياء ، آيه 105 .
( 4 ) . سوره شورى ، آيه 41 .