محمّدا عبده و رسوله ارسله بالهدى و دين الحق ليظهره على الدين كلّه و لو كره المشركون . »
ايشان به من گفتند : اين دو شهادت به تو فايده ندارد ، مگر نگاه داشتن خون تو ؛ چرا آن شهادت ديگر را نمىگويى ؟ تا آنكه داخل بهشت گردى بىحساب .
گفتم : كدام است آن شهادت ديگر ؟ مرا راهنمايى نماييد . خدا شما را رحمت كند !
پيش نماز ايشان گفت : شهادت ديگر « 1 » آن است كه گواهى دهى كه حضرت امير المؤمنين و پادشاه متّقيان و قائد و پيشواى دست و پا سفيدان ، على بن ابى طالب عليه السّلام با يازده فرزند امام از فرزندان آن حضرت عليهم السّلام اوصياى رسول خداى عزّ و علا و خلفاى آن جناب ، بعد از او ، بلافصل كه خداوند طاعت ايشان را بر بندگان خود واجب كرده است و ايشان را صاحب امر و نهى قرار داده است و حجّتهاى خود گردانيده است بر خلق در زمين خود و امان از براى آفريدههاى خود .
زيرا كه صادق امين ، محمّد صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسول ربّ العالمين ، خبر داده است خلق را به امامت ايشان از جانب حقّ سبحانه و تعالى . و در شب معراج نداى عزّ و علا را مشافهتا شنيده است كه تصريح به امامت ايشان فرموده است ، در شبى كه او را از آسمانهاى هفتگانه بالا برده است و به مرتبهء قرب
قابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنى
« 2 » رسانده است و هر يك از امامان را بعد از ديگرى در آنجا نام برده است كه صلوات و سلام خدا بر همهء ايشان باد !
پس چون اين كلام را از ايشان شنيدم ، حمد خداوند سبحانه را به جاى آوردم و شادى بسيار براى من حاصل شد و از شادى ، تعب سفر از من زايل شد و من به ايشان خبر دادم كه من بر مذهب ايشانم . پس از روى مهربانى متوجّه من گرديدند و در جانب مسجد براى من جايى تعيين نمودند و پيوسته متوجّه احوال من بودند و در عزّت و احترام من مىكوشيدند تا مادامىكه نزد ايشان بودم . پيش نماز ايشان شب و روز از من مفارقت نمىكرد . پس من كيفيت معاش اهل آن بلد را از ايشان سؤال كردم و پرسيدم : روزى ايشان از كجا مىآيد ؛
هامش
( 1 ) . خ . ل : سوّم .
( 2 ) . سورهء نجم ، آيهء 9 .