بيرقهاى سياه از مشرق به سمت حيره رو آورند ، و كنار فرات شكافته شود تا آنكه آبش به كوچهها و تنگناهاى كوفه داخل شود .
و شصت نفر به دروغ دعواى پيغمبرى نمايند ، و دوازده نفر از اولاد ابو طالب ادّعاى امامت كنند ، و مرد بزرگى از اتباع بنى عبّاس خروج كند و در ما بين جلولا و خانقين كشته شود ، و جسر شط در بغداد از سمت محلهء كرخ بسته شود و در آنجا در اوّل روز باد سياهى برخيزد و زلزله واقع شود بهطورى كه بسيارى از آنجا به زمين فرورود ، و ترس و بيم همهء اهل عراق و بغداد را فراگيرد ، و در بغداد مرگ مفاجات و تلف اموال و ميوه و زراعت بسيار شود ، و ملخ در وقت و غير وقت ظاهر گردد و به زراعت ضرر رساند و ربع زراعت كم شود .
و فرقهاى از اهل عجم به هم زنند و خون بسيار بريزند ، و بندگان از طاعت آقايان بيرون شوند و آقايان را بكشند ، و جماعتى از اهل بدعت مسخ به بوزينه و خوك شوند و غلامان ، شهرهاى آقايان [ را ] بگيرند ، و ندايى از آسمان برآيد كه همهء اهل زمين بشنوند و بفهمند ، و رو و سينهء آدمى در جرم آفتاب نمايان گردد ، و مردگان از قبرها برخيزند و به دنيا برگردند بهطورى كه يكديگر را بشناسند و زيارت كنند ، و در آخر اين علامات بيست و چهار مرتبه باران پشت يكديگر ببارد و زمينهاى مرده را زنده كند و بركات نازل گردد ، و آفتها از شيعيان مهدى عليه السّلام زايل شود ، و در ظهور آن حضرت در مكّه از براى يارى او ظاهر شوند ؛ چنان كه اخبار بر اينها دلالت دارد و بعضى از اينها محتوم و بعضى مشروط باشد » « 1 » .
حديث دوم [ بيانات اميرالمومنين عليه السلام درباره آخرالزمان ]
؛ علّامه مجلسى رحمه اللّه در كتاب بحار روايت كرده از كتاب " كمال الدين " به سند خود از " ابن سبره " كه او گفته : « على بن ابيطالب عليه السّلام بر ما خطبهاى ادا فرمود و پس از حمد و ثناى خداوند فرمود : « سلوني قبل أن تفقدوني » ؛ يعنى : از من بپرسيد پيش از آنكه مرا نيابيد .
پس از آن " صعصعة بن صوحان " برخواسته ، عرض كرد : يا امير المؤمنين ، دجّال چه وقت خروج مىكند ؟ فرمود : بهدرستى كه خدا سخنت را شنيد و آنچيز را كه اراده نموده
هامش
( 1 ) . الارشاد ، ص 356 - 358 ، باب علامات قيام .