عباد اللّه فلو كان ذلك قصر مرماكم و مدى مظعنكم كان حسب العامل شغلا يستفرغ عليه أحزانه و يذهله عن دنياه و يكثر نصبه لطلب الخلاص منه ، فكيف و هو بعد ذلك مرتهن باكتسابه مستوقف على حسابه لا وزير له يمنعه و لا ظهير عنه يدفعه ، و يومئذ لا ينفع نفسا إيمانها لم تكن آمنت من قبل أو كسبت فى إيمانها خيرا قل انتظروا إنّا منتظرون .
اوصيكم بتقوى اللّه فإنّ اللّه قد ضمن لمن اتّقاه أن يحوّله عمّا يكره إلى ما يحبّ و يرزقه من حيث لا يحتسب فإيّاك أن تكون ممّن يخاف على العباد من ذنوبهم و يأمن العقوبة من ذنبه ، فإنّ اللّه تبارك و تعالى لا يخدع عن جنّته و لا ينال ما عنده إلّا بطاعته إن شاء اللّه . « 1 »
شرح
اى بندگان خدا اگر اين دنيا پايانهء ميدان تير شما و منتهاى مسير شما بود شايستگى آن را داشت كه انسان تلاشگر را به خود سرگرم سازد و اندوههاى خود را بدان جبران كند و از وضع دنياى خود غافل سازد ، و رنج خود را براى رهايى يافتن از آن زياد كند ، اما چه بايد كرد كه انسان پس از زندگى دنيا در گرو دسترنج خويش است ، و در ايستگاه حسابرسى دقيق قيامت بازداشت و بازپرسى شود ، آنجا كه كمك كارى نيست تا از بازداشت و بازپرسى او جلوگيرى كند ، و پشتيبانى ندارد كه از او پشتيبانى و حمايت نمايد ، و در آن روز سود ندهد ايمان كسى كه از پيش ايمان نياورده يا در ( دوران ) ايمان خويش كار خيرى انجام نداده ، بگو چشم به راه آن روز باشيد كه ما نيز چشم به راهيم .
شما را به تقواى الهى سفارش مىكنم كه براستى خداوند براى كسى كه تقواى الهى داشته باشد ضمانت كرده كه او را از وضعى كه خوش ندارد به وضعى كه دوست مىدارد جابجا كند ، و از جايى كه گمان ندارد روزيش دهد ، پس بپرهيز از اينكه از زمره مردمانى باشى كه بر مردم از گناهانشان بيمناك است ولى خود او از عقوبت گناهش خود را در امان مىداند ، كه براستى خداى تبارك و تعالى را كسى دربارهء بهشتش فريب ندهد ، و جز بهوسيلهء اطاعت و فرمانبرداريش كسى به نعمتهايى كه نزد او است نرسد ان شاء اللّه .
هامش
( 1 ) - تحف العقول ، ص 239 .