خانقاه دارى نشانهى تيرگى درون و بىخبرى از عالم حقيقت است ، انار خندان ، تمثيلى است براى مرد كامل و خندهى لاله ، مثالى است به جهت ظهور نقص مردم سياه اندرون .
[ تعظيم نعت مصطفى ع كه مذكور بود در انجيل ]
بود در انجيل نام مصطفى * آن سر پيغمبران بحر صفا
بود ذكر حليهها و شكل او * بود ذكر غزو و صوم و اكل او
حليه : چگونگى روى و پيكر از رنگ و اندازه .
مبتنى است بر رواياتى كه مفسرين در ذيل آيهى شريفه :
الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ الْإِنْجِيلِ
. ( الاعراف ، آيهى 157 ) و آيهى كريمه :
وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ
. ( الصف ، آيهى 6 ) نقل كردهاند و گفتهى مولانا مطابقت دارد با روايتى كه ابو الفتوح رازى از قول ابو مالك نقل مىكند ، بر طبق اين روايت نعت حضرت رسول ( ص ) از شكل و شمايل و اخلاق و رفتار در توراه نقل شده است . جع : تفسير طبرى ، طبع مصر ، ج 9 ، ص 53 ، ج 28 ، ص 53 ، تفسير ابو الفتوح رازى ، طبع ايران ، ج 2 ، ص 475 ، ج 5 ، ص 313 ، تفسير امام فخر رازى .
طبع آستانه ، ج 4 ، ص 441 ، ج 8 ، ص 197 .
فخر الدين رازى چند موضع را از انجيل عربى كه در آن ذكر فارقليط آمده نقل كرده است .
اما بقيهى داستان و اينكه نصارى بعضى نام حضرت را گرامى مىداشتند و نجات يافتند و گروهى آن را تعظيم نكردند و درين فتنهها كشته شدند ، در اين روايات مذكور نيست . و ظاهرا گفتهى مولانا مبتنى است بر روايتى كه طبرى در ذيل آيهى شريفه :
فَآمَنَتْ طائِفَةٌ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ وَ كَفَرَتْ طائِفَةٌ فَأَيَّدْنَا الَّذِينَ آمَنُوا عَلى عَدُوِّهِمْ فَأَصْبَحُوا ظاهِرِينَ
( الصف ، آيهى 14 ) نقل مىكند بدين گونه : فقوينا الذين آمنوا من الطائفتين من