بسم اللَّه الرحمن الرحيم
خطبه
الْحَمْدُ لِلّه عَلى تَواتُرِ آلائِه ، الْمُتَجَلّى بِخَلْقِه لِخَليقَتِه ، وَ الظّاهِرِ لِقُلُوبِهِمْ بحُجَّتِه ، وَ الصَّلوةُ عَلى مُحَمِّدٍ سَيِّدِ بَرِيَّتِه ، وَ بَشيرِ رَحْمَتِه ، وَ عَلَى الْاصْفِياءِ مِنْ عِتْرَتِه ، سِيَّما ابْنِ عَمِّه وَ زوْجِ ابْنَتِه ، وَ شُعاعِ شَمْسِهِ وَ بابِ مَدينَتِه ، صَلَواتُ اللّهِ عَلَيْهِما وَ آلِهِما مَا اتَّصَلَ الْغَدُ بِامْسِه وَ الْيَوْمُ بِلَيْلَتِهِ .
مقدمه
و بعد ؛ چنين گويد اين فقير بىبضاعت و متمسّك به دامان مقدّس شاه ولايت ، عباس بن محمّدرضا القمى - ختم اللّه لهما بالحسنى و السّعادة - كه اين وجيزهاى است مشتمل بر چند فصل ، و هر فصلى مشتمل بر فضيلتى از فضائل امير نَحل « 1 » و شاهنشاه عرب ، يَعْسُوبُ الدّين « 2 » و انْزَعُ الْبَطينِ « 3 » مَوْلانَا اميرُالْمُؤْمنينِ ، الَّذى كَنّاهُ رَسُولُ اللّهِ بِابي تُرابٍ صَلَّى اللّه عَلَيْهِ و عَلى عِتْرَتهِ ما طَلَعَ نَجْمٌ و غابَ . « 4 »
هامش
( 1 ) . به حار ، ج 35 ، ص 56 مراجعه شود
( 2 ) . پيشواى دين
( 3 ) . وجه تسميه آن حضرت به اين لقب در بحار ( ، ج 35 ، ص 52 - / 54 ياد شده است . )
( 4 ) ( . ترجمه : مولاى ما اميرمؤمنان ، همان گرامى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به او كنيه ابوتراب داد خداوند بر او و خاندان ) ( او تا آنگاه كه ستارهاى طلوع و غروب مىكند درود فرستد . )