است و در دسترس همگان مىباشد و اگر در اينها نباشد به آن مأخذ اشاره مىكنم .
و در ذكر مأخذ ، هرگاه « سيّد » گفتم ، پس بدان كه مراد ، سيّد اجلّ ؛ سيّد رضى الدّين على بن طاووس رحمة اللّه است و در كتاب « اقبال » مطلب را ذكر نموده ، و هرگاه « شيخ » گفتم ، مراد شيخ الطائفه ؛ شيخ طوسى است كه آن را در كتاب « مصباح متهجّد » ، ذكر فرموده است و از برادران دينى كه به اين دستور العمل مراجعه مىنمايند خواهش مىكنم كه اين مذنب رو سياه را ، در ثواب عمل خود ، شريك كنند و از دعاى خير فراموشم نفرمايند و اين رساله مشتمل است بر يك مقدمه ، و دوازده باب ، و يك خاتمه و ما توفيقى الّا باللّه عليه توكلت و اليه انيب .
مقدمه [ در بيان اعمال مشترك بين ماههاى سال ]
اعمالى كه هر ماه بايد بجا آورد چند امر است :
1 - در وقت ديدن هلال ، خواندن دعاى هلال است و حد اقل آن ، آن است كه سه مرتبه اللّه اكبر و سه مرتبه « لا إله الّا اللّه » بگويد و سپس اين دعا را بخواند : الحمد للّه الّذى اذهب شهر كذا و جاء به شهر كذا و بهترين دعاها ، دعاى 43 ( چهل و سوم ) صحيفه كامله است .
2 - در وقت ديدن هلال ، هفت مرتبه سورهء حمد بخواند كه امان از درد چشم است .
3 - در اوّل هر ماه نو ، اندكى پنير بخورد . 4 - در شب اوّل هر ماه ، دو ركعت نماز كند و در هر ركعت ؛ حمد و سوره انعام بخواند و از حق تعالى ، سؤال كند كه او را از هر ترسى و دردى ايمن گرداند . 5 - در روز اوّل هر ماه ، دو ركعت نماز بجا آورد و در ركعت اوّل ؛ بعد از حمد ، سى مرتبه توحيد و در ركعت دوّم ، سى مرتبه ، انّا انزلناه بخواند و بعد از نماز ، صدقه بدهد به آنچه ممكن شود تا سلامتى آن ماه را براى خود بخرد . 6 - سه روز از هر ماه را روزه بدارد كه پنجشنبه اوّل و آخر و چهارشنبه وسط ماه است كه برابر روزه دهر است و از سنن وكيدهء نبويّه مىباشد و وسوسه سينه را بر طرف مىكند .
7 - ايّام البيض هر ماه را روزه بگيرد كه داراى فضيلت مىباشد .