حقّ ذات پاك اللّه الصّمد : 427 / 1
حلول و اتّحاد ، از غير خيزد : 633 / 19 ، 634 / 6
حلول و اتّحاد ، اينجا محال است : 633 / 18
خدا ، زين كاملان ، ازبسكه شاد است : 259 / 8
در اين تسبيح و تهليلند دائم : 290 / 1
در حديث آمد كه دل همچون پرى است : 254 / 1
درخت صبر ، بار شادمانى : 500 / 11
در دلم تابنده شد انوار عشق : 290 / 15
در كف هركس اگر شمعى بدى : 195 / 7
دلا ! چون كوه شو ز آشوب دوران : 500 / 5
دل پاكش چو كوه سختبنياد : 499 / 9
دلش دريا و ، امواج حوادث : 499 / 10
دوم ، نفس كل آمد آيت نور : 363 / 10
دهد ياد خدا در روزگارش : 500 / 3
ديدنش با چشم ، چون ممكن نبود : 194 / 13
ز جان بگسل ، به زلف يار پيوند : 500 / 5
سفينهء دين ، بر او ركن وثيق است : 50 / 2
سوم آيت ، در او شد عرش رحمان : 363 / 11
شب و روز ، انتظار يار بردن : 500 / 16
شمس تبريزى كه نور مطلق است : 438 / 24
شو ايمن در پناه آستانش : 500 / 7
شياطين ، با بنىآدم ستيزند : 259 / 9
صبورى ، چرخ سركش را كند رام : 500 / 12
صبورى ، هرچه در گيتى است ناخوش : 500 / 10
عاقبت ، اندر ميان كشمكش : 290 / 14
علم او ، از جان او جوشد مدام : 180 / 5
كرد پرواز از قفس ، شهباز جان : 290 / 18
كشيدن ، درد درد از جام ايّام : 500 / 15
گر كسى از علم ، با تمكين بدى : 41 / 8
مار بد ، زخم ار زند ، بر جان زند : 427 / 2
مكاره چيست ؟ زهر غم چشيدن : 500 / 14
منه از كوى عشق ، بيرون پى : 104 / 6
نخستين آيتى ، عقل كل آمد : 363 / 9
نظر كن باز در جرم عناصر : 363 / 13
همچنين ، هريك به جزوى چون رسيد : 195 / 5
همچو گور كافران ، بيرون حلل : 205 / 2
همه ذرّات عالم همچو منصور : 289 / 7
هنوز آدم ميان آب و گل بود : 657 / 5
قصائد و غزليّات
به مثل گفتم اين را و اگرنه كرم او : 350 / 9
چند داريم نهان زير مرقّع ، زنّار : 284 / 10
چو دم ميش نماند ، ز دم خود كندش پردام : 350 8
دام سخت است مگر يار شود لطف خدا : 260 / 5
در اگر بر تو ببندد ، مرو و صبر كن آنجا : 350 / 5
دل من گرد جهان گشت و نيابيد مثالش : 350 / 11
سطوت ملك شمالم درگذشت : 466 / 5
طىّ ارض ملك امكانم نمود : 287 / 8 ، 466 / 8
عارف سرّ غيوبم كرد عشق : 466 / 4
عالمت غافل است و تو غافل : 118 / 5
غرقم اندر لجّهء عصمت نمود : 466 / 7
معدن خيرات را كردم عطا : 466 / 6
من اين دلق مرقّع را ، بخواهم سوختن روزى :
284 / 14
نه كه قصّاب به خنجر چو سر ميش ببرّد : 350 / 7
و اگر بر تو ببندد همه درها و گذرها : 350 / 6
وفا مجوى ز كس ، ور سخن نمىشنوى : 279 / 2
هركو عمل نكرد و عنايت اميد داشت : 277 / 3
هله خاموش كه بىگفت ازين مى ، همگان را :
350 / 12
هله نوميد نباشى كه تو را يار براند : 350 / 4
همگى ملك سليمان ، به يكى مور ببخشد : 350 / 10