گر دو صد جان دارد از نور هدى : 92 / 14
گر كسى پرسد كه از عمرت همين : 60 / 4
گر كسى زين عقل ، با تمكين بدى : 41 / 4
گرگ ، پوشيده لباس ميش را : 176 / 8
گر گزندت ( بدىات ) رسد ز خلق ، نرنج : 428 / 8 ، 545 / 6
گر نبودى آن تفاوت در عقول : 69 / 1
گر نبودى خلق ، محجوب و كثيف : 656 / 5
گر نماز و روزه مىفرمايدت : 205 / 8 ، 263 / 16
گفت پيغمبر ، على ص را كاى على ص : 35 / 6
گفت پيغمبر كه اجزاء منيد : 209 / 6 ، 570 / 10 ، 653 / 7
گفت پيغمبر كه : دل همچون پرى است : 254 / 1
گنج علم ما ظهر مع ما بطن : 55 / 8
لاجرم ، مغلوب باشد عقل او : 70 / 8
لقمه كآيد از طريق مشتبه : 57 / 6
لوح دل ، از فضلهء شيطان بشوى : 59 / 16
ليك اندر هر صدف نبود گهر : 125 / 1
ليك بر شيرى مكن هم اعتميد : 35 / 7
ليك ، جاه فضل و دانش ، صد چنان : 176 / 5
ليك ، لقمهء باز ، آن صعوه نيست : 656 / 7
ليك هم مقصود از اين علم و عمل : 176 / 7
مادح خورشيد ، مدّاح خود است : 656 / 10
مار بد ، تنها تو را بر جان زند : 427 / 3
ماند الّا اللّه ، باقى جمله رفت : 486 / 20
محنت قرب ، ز بعد افزون است : 97 / 10
مدح و ذمّت گر تفاوت مىكند : 428 / 2
مشترى خواهى صلاح و علم خويش : 176 / 9
مظهر حقّ است ذات پاك او : 69 / 7
مگذر از پيغمبر ايّام خويش : 204 / 9 ، 359 / 16
مولوى را ، هست دايم اين گمان : 56 / 8
مىروم تا مجمع البحرين ، من : 36 / 2 ، 628 / 9
نفس تو ، آتشپرست است اى مريد : 175 / 19
نقص علم است اى جناب مولوى : 57 / 1
نى غلط گفتم كه نايب با منوب : 629 / 9
وارهان خود را ازين همصحبتان : 124 / 13
واى بر عقلى كه آن ماده بود : 70 / 7
وقت خشم و وقت شهوت مرد كو : 540 / 18
وه چه خوش مىگفت آن مرد عرب : 60 / 9
هديه بر هديه ، وظيفه ، جنس و نقد : 176 / 12
هر دو گون آهو گيا خوردند و آب : 465 / 5
هست عقلى چون چراغ سرخوشى : 69 / 14
هست عقلى همچو قرص آفتاب : 69 / 13
هست يك شيرى كه آدم مىخورد : 465 / 4
همچنانكه عكس بودند آن سه ضالّ : 175 / 17
هنوز آدم ميان آب و گل بود : 657 / 13
هيچ نكشد نفس را جز ظلّ پير : 35 / 10
يعنى آنكس را كه نبود عشق يار : 59 / 12
قصائد و غزليّات و ترجيعات
از صفاى مى و لطافت جام : 291 / 5
بشنو اين نكته كه خود را ز غم آزاده كنى : 417 / 15
به هرچ از دوست و امانى ، چه كفر آن نقش و چه ايمان : 110 / 6
ز ملك تا ملكوتش حجاب بردارند : 194 / 10
شب تاريك و بيم موج و گردابى چنين هايل : 261 / 9
فداى نيكبختان هركه شد ، از نيكبختان شد :
468 / 18
كار ، صعب است مگر يار شود لطف خدا : 260 / 11
گرچه راهى است پر از بيم ز ما تا بر دوست : 43 / 16
گر مايهء بيچارگى ، قطمير مردم مىكند : 275 / 2
من كه امروزم بهشت نقد حاصل مىشود : 194 / 11
وفا مجوى ز كس گر سخن همىشنوى : 279 / 18
همه جام است و نيست گويى مى : 291 / 6