يك سرزمين و بر يك صورت مخصوصا " در احرام و وقوف در عرفات و مشعر .
( 66 ) - پس چگونه است گمان تو به قدرتمندترين قدرتمندان و كريمترين كريمان ؟
( 67 ) - به خدا پناه مىبريم از بدگمانى به آفريدگار .
( 68 ) - زيرا خداوند كه عظمتش بس بزرگ است - خوب نگهبان و خوب وكيل و خوب مولا و نيكو ياورى است .
( 69 ) - از اين بلواى بزرگ به خدا پناه مىبريم .
( 70 ) - و به اين معنا اشاره دارد قول خداوند - كه بزرگ است گويندهاش :
" بر نيكى و تقوى تعاون و همكارى كنيد " .
( 71 ) - و هركه داخل آن شود در امان است .
( 72 ) - و هركه داخل آن شود در امان است .
( 73 ) - چنين گمانى به او - كه عظمتش بس جليل است - نمىرود .
( 74 ) - تا چه رسد به بخششگر مطلق ( كه بخشش او را قيد و شرطى نيست ) .
( 75 ) - چنين گمانى به او نمىرود و نه اينطور از فضل او شناخته شده .
( 76 ) - از بزرگترين گناهان اين است كه انسان به عرفات حاضر شود و خيال كند كه بخشوده نمىشود . ( خداوندا ما را روزى كن ) .
( 77 ) - اگر مثل خليل خدا ابراهيم است كه مثل اوست و گرنه مثل . . .
باشد .
( 78 ) - پس او اسير شهوات خود است و مثل اينچنين افرادى شايستهء آن نيستند كه در درجهء علماء قرار گيرند و از زمرهء آنان بشمار آيند .
( 79 ) - و شبان گله است كه گرگ را از گله ميراند
پس چه خواهد شد اگر شبانها خود گرگ گله باشند ؟ !
( 80 ) - فقط علماء از خداوند ترس و خشيت دارند ، مقصود علمائى هستند كه كردارشان گفتارشان را تصديق مىكند ، و هركس عملش قولش را تصديق نكند عالم نيست .
تذكرة المتقين ( فارسى ) — صفحة 220
مساهمون: الشيخ محمد البهاري الهمداني
ص٢٢٠