زندگانى چهارده معصوم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 183

اينجا مانده‌اى ؟ گفت : يك روز با نصف روز ، خطاب شد : بلكه صد سال ، ببين كه غذا و آبى كه همراه داشتى ، فاسد نشده است و نظر كن به الاغت - كه پوسيده بود . تو را نشانه‌اى براى مردم - در رابطه با معاد - قرار داديم ، كه چگونه استخوانهاى آن را جمع مىكنيم و گوشت روى آن را مىرويانيم . چون ديد صحنه را - كيفيت زنده نمودن مرده را - گفت : مىدانم كه خدا بر همه چيز قادر است » . مطلبى كه از اين آيات استفاده مىكنيم ، اين است كه غذا و آب كه عمر طبيعى آن در ميان آفتاب يك روز است ، تحت مراقبت حق به صد سال مضاعف شده است . قانون تناسب به ما مىگويد : عمر طبيعى انسان كه صد سال است ، با مراقبت چندين ميليون سال خواهد شد . مطلبى كه نبايد فراموش شود ، اين است كه همه اينها براى تقريب ذهناست و ما روى آن تكيه نداريم ؛ آنچه بر آن تكيه مىكنيم مطلبى است كه در مقدمه متذكر شديم . يونس پيامبر ، بدون اجازه از خدا از ميان قومش خارج شد و اين كار با شأن يك پيامبر سازگار نبود ؛ از اين جهت در شكم ماهى زندانى شد و هفت شبانه روز آنجا بود . در شكم ماهى به خطاى خود توجه نمود و توبه كرد و قرآن مىفرمايد كه او مىگفت : لَا الهَ الَّا انْتَ سُبْحَانَكَ انّى كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ « 1 » . تا پس از هفت روز از زندان نجات پيدا كرد . قرآن مىگويد : اگر در زندان توبه نكرده بود ، تا روز قيامت زندانى باقى مىماند . فَلَوْلَا انَّهُ كَان مِنَ المُسَبِّحِينَ لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ الَي يَوْمِ يُبْعَثُونَ « 2 » . آن خدايى كه قدرت دارد پيامبر خود را در شكم ماهى هفت شبانه روز بلكه تا روز قيامت نگه دارد ، قدرت دارد ولى خود ؛ ذخيرهء خود ؛ سر مستودع خود را تا وقتى كه مقدر باشد ، در اين كرهء زمين نگاه دارد . نكتهء ديگرى كه از قرآن استفاده مىكنيم ، اين است كه عمر طبيعى انسان