بايد گفت موسى بن جعفر ، فداى صفات ديگران شد . حسد از يحيى برمكى ، جاه‌طلبى از هارون الرشيد ، پول‌پرستى از على بن اسماعيل برادر زادهء آن حضرت . تاريخ شهادت وى چنين است : ابن اشعت شيعى ، تربيت امين پسر هارون را به عهده داشت و چون خيلى مقرب هارون بود ، يحيى برمكى هراس آن داشت كه پس از هارون خلافت به دست امين افتد و ابن‌اشعت به جاى او بنشيند . حسد او را رنج مىداد و سرانجام بعد از سعايتهاى زيادى از موسى بن جعفر و ابن اشعث ، هارون را به وسوسه واداشت تا دربارهء موسى به جعفر ( ع ) تفحص كند . از اين جهت على بن اسماعيل را خواست و با وصفى كه موسى بن جعفر ( ع ) او را از رفتن به بغداد منع كرد و خطر را براى او شرح داد ، پيش هارون آمد و قبل از آن هم ملاقاتى با يحيى كرد . علىبن اسماعيل به هارون گفت : مملكت نمىتواند دو خليفه داشته باشد ! هارون امر كرد كه دويست هزار درهم به او بدهند ؛ اما او درد گلو گرفت و همانجا مرد . مىگويند سرانجام هنگام مردن پولها را ديد و مرد . « 1 » هارون ، موسى بن جعفر را گرفت و زندانى كرد و او را سرانجام شهيد نمود ؛ ولى طولى نكشيد كه طايفهء برمك نابود شد . يَا ايَّهُا النَاسُ انَّمَا بَغْيُكُمْ عَلي انْفُسِكُمْ مَتَاعَ الْحيوةِ الدُّنْيا ثُمَّ الَيْنَا مَرْجِعُكُم فَنُبَبِّئُكُمْ بَمَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ « 2 » « اى بشر ! همانا ظلم تو در اين روزگار بر خودت بر مىگردد . سپس برگشت تو به سوى ما است و آنچه كرده‌اى آنجا تو را خبردار مىكنيم . »