زندگانى چهارده معصوم ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 124

متوسل شود ، حاجتش داده مىشود . كرامات موسى بن جعفر به قدرى فراوان است كه عقلها در تحير است . « 1 » خطيب خوارزمى مىگويد : « هر غمى كه براى من پيش آمد ، به سر قبر موسى بن جعفر رفتم و غم خود را آنجا از خود دور كردم . » « 1 » تاريخ و تجربه نشان داده است كه موسى بن جعفر باب الحوايج است . در تاريخ نقل است : يكى از خلفا مبتلا به دل درد شد و حكيمان دواهايى به او تجويز كردند ؛ ولى حكيم مخصوص او كه نصرانى بود ، گفت : اين دواى درد نيست و اگر مىخواهى شفا يا بى ، بايد دست بسوى كسى بزنى كه نزد خدا منزلت داشته باشد . آن خليفه گفت : موسى بن جعفر را بياوريد . چون حضرت آمدند ، دعايى كردند و او شفا يافت . بعد از آن بزرگوار سؤال شد كه چه فرموديد ؟ حضرت فرمودند : اين دعا را براى او خواندم : اللَّهُمَّ كَمَا ارَيتَهُ ذُلَّ فَارِه‌ِعِزً طَاعَتِى . « اى خدا ! چنان كه ذلت گناه را به اين مرد نشان داده‌اى ، عزت اطاعت مرا نيز به او نشان ده . » « 2 » چه كلام رسايى ! چه كلام لطيفى ! چه كلام سازنده‌اى ! چه كلام كوبنده‌اى ! شيخ طوسى رحمه الله در رجالش از حماد نقل مىكند « 3 » كه : « خدمت موسى بن جعفر ( ع ) رسيدم و از ايشان خواستم كه دعايى بفرمايند تا خداوند زن خوب ، خانهء خوب ، فرزند شايسته و توفيق حج براى پنجاه سال به من عنايت كند . حضرت دعا فرمودند : مدتى نگذشت كه خداوند همه آنها را به من عنايت كرد . » اين شخص همه ساله به حج رفته است . تا اينكه سالى موقع احرام براى غسل در آب رفت و غرق شد و نتوانست در آن سال حج به جاى آورد ، و اين‌گونه قضايا در حق موسى بن جعفر در تاريخ فراوان است .