امام ( عليه السلام ) با پرس و جو دريافتند كه زن گناهكار نيست . از اين رو ، مسئله را به گونه اى ديگر مورد بررسى قرار دادند و پرسيدند : هنگام انعقاد نطفه اين كودك در اطاق شما عكسى بوده است ؟ عرض كردند : آرى ، عكس غلام سياهى به ديوار بود .
اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) فرمودند : اين نوزاد حلال زاده و از آن شما است . ولى ، در حال انعقاد نطفه نگاه مرد به آن عكس بوده و اين نگاه در نطفه تأثير گذاشته و بچه را سياه كرده است !
تقصير والدين در نقص عضو نوزادان
بنابراين ، خداوند تبارك و تعالى طفل را در شكم مادر سالم و زيبا صورت بندى مىكند . ولى ، اشتباهات و گناهان پدر و مادر است كه باعث فلج و نقص كودك و يا شرارت او مىشود .
پس ، زن در دوران باردارى بايد مواظب روحيه ى خود باشد ، گناه نكند ، بى نشاط و دلمرده نباشد ، در انجام فرايض دينى كوتاهى و سستى نكند ، از وسوسه هاى شيطانى بپرهيزد ، ادعيه و زيارات را فراوان بخواند . اذكار و اورادى بر زبان جارى داشته باشد ، تا روح و جسم كودك او
سالم بماند و زمينه ى سعادت كودك خويش را هموار كند . نوزادانى كه فلج به دنيا مى آيند يا ناقص العضو هستند يا به امراض روانى دچارند پدر و مادر آنها مقصرّند .
اگر خانه اى كه زن باردارى در آن زندگى مىكند ، آلوده به گناه و ناراحتى و بى نشاطى و غم و غصّه باشد ، كودك گنگ زاده مىشود يا به بيماريهاى روانى دچار مىشود يا با نقص عضو به دنيا مى آيد و . . .