فصل دوازدهم : وفادارى
در اينجا ، منظور از وفادارى اينست كه اگر مرد و زن از يكديگر اشتباهى ديدند موجب اين نشود كه خوبيهاى همديگر را فراموش كنند .
ناسپاسى انسان
انسان غالباً ، در رابطه با پروردگار و مردم سپاسگزار نيست . زيرا پروردگار عالم اين همه نعمتها را براى او ارزانى داشته است ، امّا شكر آنها را بجاى نمى آورد . ولى چون به اندك مصيبتى مبتلا شود « جزع » و « فزع » مىكند ، كفران نعمت مىكند و بسيار باشد كه با كمترين خطايى كه از دوست خود مى بيند ، خوبيهاى چندين ساله ى او را ناديده مى گيرد .