يعنى : اى بسا كه انسان مسأله اى را كوچك مى شمارد ، ولى همين مسأله اى كوچك از نظر معنا و واقعيت بسيار بزرگ باشد .
مثلًا يك مؤمن لباس نامرتب بپوشد ، يا محيط و مَحَلّ كارش را پاكيزه نگاه ندارد و . . . اين ممكن است به نظر خودش يك امر عادى و ساده اى باشد . امّا براى تضعيف موقعيت آن نهاد و سازمان و زير سؤال رفتن همكاران عامل بسيار بزرگى است .
اختصاص دادن زمان معيّن به همسر
محيط خانه نيز « كوچك هاى بزرگ » دارد ، ممكن است انسان مسأله اى بنظرش ناچيز و كوچك باشد ، امّا براى گرم كردن محيط خانه و دل همسر خود را به دست آوردن ، امرى بسيار بزرگ است . به عنوان مثال ، از وظايف شوهر اين است كه در طول شبانه روز ساعتى را به همسرش اختصاص بدهد ، نه اين كه روز را در خارج خانه مشغول به كار باشد ، شب هم دير وقت به خانه بازگردد ، و شامى بخورد و بخوابد و باز فردا هم همين طور . از اين رو در روايات مى خوانيم كه بايد انسان وقتش را تقسيم كند و ساعتى را به همسرش اختصاص دهد .