تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3087

مساهمون:

ص٣٠٨٧
خشم‌آلود از ديگرى .

متغب

(
motqeb
) ص . ع . خون ريز . و پايمال‌كننده و منهدم‌كننده .

متغبر

(
motaqabber
) ص . ع . فرزند حاصل‌كننده .

متغبق

(
motaqabbeq
) ص . ع . در شبانگاه دوشندهء شير .

متغتغ

(
motaqatteq
) ص . ع . كسى كه سخن وى به زحمت شنيده شود .

متغدن

(
motaqadden
) ص . ع . جنبان و متزلزل .

متغدى

(
motaqaddi
) ص . ع . كسى كه ناشتائى مىخورد و آنكه شام مىخورد .

متغذم

(
motaqazzem
) ص . ع . بسيار خورنده كه هر چه يابد خورد . و برنده و قطع‌كننده .

متغذى

(
motaqazzi
) ص . ع . غذا خورنده و پرورش‌كننده .

متغرب

(
motaqarreb
) ص . ع . دور رفته و به سفر غربت رفته . و از سوى مغرب آمده .

متغرد

(
motaqarred
) ص . ع . سراينده و آوازخوان .

متغرر

(
motaqarrer
) ص . ع . آب جوشان .

متغرغر

(
motaqarqer
) ص . ع . غرغره نماينده و آب در گلو كرداننده .

متغزل

(
motaqazzel
) ص . ع . شعر غزل سراينده .

متغس

(
motqes
) ص . ع . كسى و يا چيزى كه غمگين و دلتنگ مىكند . و كسى يا چيزى كه به زير مىافگند و پايمال مىكند .

متغسل

(
motaqassel
) ص . ع . بدقت شويندهء خود .

متغشرم

(
motaqacrem
) ص . ع . درشت و سخت و ظالم .

متغشمر

(
motaqacmer
) ا - ص . ع . خشمناك . يق : رايته متغشمرا اى غضبان . و رجل متغشمر : مرد خشمناك .

متغشى

(
motaqacci
) ص . ع . آن كه خود را بپوشاند .

متغصب

(
motaqasseb
) ص . ع . چيره كرده شده و مجبور .

متغضب

(
motaqazzeb
) ص . ع . خشمناك و غضبناك .

متغضر

(
motaqazzer
) ص . ع . مايل و برگشته .

متغضض

(
motaqazzez
) و

متغضغض

(
motaqazqez
) ص . ع . كم شده و نقصان يافته .

متغضف

(
motaqazzef
) ص . ع . خميده شده و دوتا شده .

متغضن

(
motaqazzen
) ص . ع . ترنجيده و چين‌دار .

متغطرس

(
motaqatres
) ص . ع . خشمناك و متكبر . و بزرك‌منش . و آزمند و طمع كار و خرامندهء در رفتار .

متغطرف

(
motaqatref
) ص . ع . بزرك‌منش . و خرامنده و بناز رونده .

متغطش

(
motaqattec
) ص . ع . تاريك شب . و تاريك چشم .

متغطغط

(
motaqatqet
) ص . ع . خشمناك . و درياى طوفانى شده .

متغطى

(
motaqatti
) ص . ع . پوشيده و پنهان .

متغفق

(
motaqaffeq
) ص . ع . همهء روز را شراب خورنده .

متغفل

(
motaqaffel
) ص . ع . غافل و بىخبر . و كسى كه به قصد و عمد غفلت مىورزد .

متغلب

(
motaqalleb
) ص ع . مستولى و زبردست و قادر .

متغلت

(
motaqallet
) ص . ع . كسى كه چيزى را بر غفلت مىگيرد .

متغلج

(
motaqallej
) ص . ع . بىداد و ستمگر و ظالم .

متغلد

(
motaqalled
) ص . ع . سم متغلد : زهر كشندهء در حال .

متغلف

(
motaqallef
) ص . ع . خوشبوى ماليده . و غاليه ماليده .

متغلل

(
motaqallel
) ص . ع . غاليه ماليده .

متغم

(
motqem
) ص . ع . تخمه شده و كسى كه طعام وى را ناگوارد آورده باشد .

متغمة

(
motaqamat
) ص . ع . طعام متغمة : طعام ناگوارد و تخمه آورنده .

متغمد

(
motaqammed
) ص . ع . كسى كه خداوند عالم وى را از رحمت خود پوشانيده باشد و رحمت خداى او را فرا گرفته باشد . و آب پر و مملو .

متغمر

(
motaqammer
) ص . ع . رنك شدهء با زعفران .

متغمس

(
motaqammes
) ص . ع . در آب فرو رفته و غوطه‌ور شده و غرق شده . و رنك كرده . و متغمس فى السواد : خود را آراستهء با لباس سياه .

متغمغم

(
motaqamqem
) ص . ع . گاو بيم كرده و ترسيده . و سخن ناپيدا و غير مفهوم . و بانك و آواز دلاوران در كارزار .

متغنج

(
motaqannej
) ص . ع . زبان با ناز و كرشمه .

متغنم

(
motaqannem
) ص . ع . كسى كه در انديشهء غنيمت و تاراج بود .

متغنى

(
motaqnni
) ص . ع . سرود
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3087 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )