متوقف
(
motavaqqef
) ص . ع .
ثابت ماندهء بر چيزى . و درنككننده . و چشم دارنده .
متوقف
(
motavaqqef
) ص . پ .
مأخوذ از تازى - ساكن و بىحركت و فنوده و مانده و ايستاده . و متردد و دو دل . و منتظر و نگران . و ثابت و استوار .
متوقل
(
motavaqqel
) ص . ع .
برآمدهء بر كوه و قرار داده شدهء بر كوه .
متوقم
(
motavaqqem
) ص . ع .
كشندهء شكار . و ترساننده . و يادكننده .
متوقن
(
motavaqqen
) ص . ع .
بر كوه برآمده . و قرار گرفتهء بر كوه . و شكار كنندهء كبوتر در آشيانه .
متوقى
(
motavaqqi
) ص . ع .
ترسان . و آگاه و هوشيار .
متوكد
(
motavakked
) ا . ع .
ايستاده و آمادهء بر كارى .
متوكر
(
motavakker
) ص . ع .
مشك پر شده . و شكم كودك پر شده . و سنگدان مرغ پر شده .
متوكز
(
motavakkez
) ص . ع .
پر شده . و آمادهء بدى گشته . و تكيه زده . و حاضر خدمت و مواظب خدمت . و آنكه چشمداشت چيزى دارد .
متوكف
(
motavakkef
) ص .
ع . كسى كه تعهد كارى مىكند و مىنگرد آن را . و كسى كه بر خير و نيكوئى و يا بر خبرى چشم دارد و نگران آن است . و كسى كه پيش مىآيد و متعرض مىشود تا هنگام ملاقات .
متوكل
(
motavakkel
) ص . ع .
تكيهكننده و اعتماد نمايندهء بر كسى . و اعتراف كنندهء بعجز خود .
متوكل
(
motavakkel
) ا . پ .
مأخوذ از تازى - اميدوار به خداوند عالم جل شأنه در انجام كارى . و معترف بعجز و قصور رأى خود در آن كار . و نيز متوكل جعفر بن محمد معتصم بن هرون الرشيد دهمين خليفه از خلفاى عباسى كه از سال 232 هجرى تا سال 247 خلافت كرد و در اين سال كشته شد .
متوكلا
(
motavakkelan
) و متوكلا على الله (
motavakkelan - alall h
) م . ف . پ . ماخوذ از تازى - باميد خدا . و اميدوار به خدا .
متوكن
(
motavakken
) ص . ع .
متمكن و جاى گيرنده .
متوكئ
(
motavakke '
) ص . ع .
تكيهكنندهء بر عصا .
متولد
(
motavalled
) ص . ع .
چيزى كه از چيزى پيدا شود .
متولد
(
motavalled
) م . ف .
پ . مأخوذ از تازى - پيدا شده و زائيده شده و موجود گشته .
متولن
(
motavallen
) ص . ع .
كسى كه فرياد مىكند براى يارى و اعانت .
متوله
(
motavalleh
) ص . ع .
اندوهگين و ملول و سرگشته و حيران و بى خود شده .
متولى
(
motavalli
) ص . ع . كسى كه كارى به خود گيرد و به كار كسى اقدام نمايد و امرى را به گردن گيرد . و دوست و دوستى دارندهء با كسى .
و داراى ولايت و ولايت داده شده و حاكم و والى . و برگشته و روبروى گردانيده . و فرارى .
متولى
(
motavalli
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سر كار و مباشر و بر سر كار . و وصى و ناظر در خيرات و موقوفات و بناهاى خير . و متولى چيره زبان : ستارهء عطارد .
متوم
(
motavvam
) ا . ع . زينت كرده شدهء با حميل و گلوبند .
متومز
(
motavammez
) ص . ع .
چست و چالاك و برجهندهء در رفتار .
متومق
(
motavammeq
) ص . ع .
بدوستى پذيرفته شده .
متون
(
motun
) ا . ع . ج . متن .
متون
(
motun
) م . ع . متن بالمكان متونا ( از باب نصر ) : جاى گرفت در آن مكان و اقامت كرد .
متون
(
motun
) ا . پ . مأخوذ از تازى - عبارتها . و متون تواريخ :
عين عبارتهاى تواريخ .
متوه
(
motavveh
) ص . ع . هلاك گردانيده . و سرگرداننده و برهم زننده .
متوهث
(
motavahhes
) ص . ع .
بغور نگرندهء در كارى .
متوهج
(
motavahhej
) ص . ع .
آتش افروخته شده . و گوهر درخشنده . و بوى خوش پراكنده و منتشر .
متوهد
(
motavahhed
) ص . ع .
كسى كه مجامعت مىكند با زن .
متوهر
(
motovahher
) ص . ع .
قطعكنندهء سخن كسى . و بيشتر از شب و يا از زمستان گذشته . و ريگ فرو دريده .
متوهز
(
motavahhez
) ا . ع .
سخت سپرندهء زير پاى و پايمالكننده .
متوهس
(
motavahhes
) ص .
ع . آهسته و گران رونده .
متوهط
(
motavahhet
) ص ع . فروشدهء در گل .
متوهق
(
motavahheq
) ص .
ع . سنگريزهء سخت گرم شده . و كسى كه قطع كند سخن كسى را .
متوهل
(
motavahhel
) ص .
ع . آنكه غلطجوئى از كسى مىكند .
متوهم
(
motavahhem
) ص . ع .
انديشنده و گمانبرنده و خيالكننده .