تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3114

مساهمون:

ص٣١١٤

متوالية

(
motav liatan
) م . ف . پ . مأخوذ از تازى - بدون انقطاع و از پى هم .

متواليه

(
motav lie '
) ص . پ . مأخوذ از تازى - پيوسته و متصل و پىدرپى .

متوانى

(
motav ni
) ص . ع . آهسته و سست و كاهل و ضعيف و مانده . و كوتاهىكننده .

متواهب

(
motav heb
) ص . ع . بهمديگر بخشنده و عطاكننده و جوانمردى نماينده .

متواهس

(
motav hes
) ص . ع . شتابندهء در رفتار .

متواهق

(
motav heq
) ص . ع . همراه در سفر . و همپايه و برابر . و همقدم .

متوايل

(
motav yel
) ص . ع . بر همديگر ويل گوينده .

متوائم

(
motav 'em
) ص . ع . ساز و آواز هم آهنگ .

متوبد

(
motavabbed
) ا . ع . سخت چشم‌زخم رساننده . و بىآسايش و بدبخت در زندگانى .

متوبل

(
motavbal
) ص . ع . ادويه دار و لذيذ شدهء بواسطهء ديگ افزار .

متوتح

(
motavatteh
) ص . ع . شراب اندك نوشنده .

متوتر

(
motavatter
) ص . ع . گردن سخت گرديده . و پى سخت گرديده .

متوثب

(
motavasseb
) ص . ع . برجهنده . و بستم مستولى شونده .

متوثق

(
motav sseq
) ص . ع . استوار و پايدار و ثابت در كار .

متوج

(
matuj
) ص . ع . دور . يق : سرنا عقبة متوجا اى بعيدة . و چاه دور تكى كه باعانت چرخ آب از آن مىكشند .

متوج

(
motavvaj
) ص . ع . افسر پوشيده و تاجدار و با افسر .

متوج

(
motavvej
) ص . ع . كسى كه تاج مىنهد .

متوجد

(
motavajjed
) ص . ع . ناخوش و بيمار . و ملول و محزون . و شكايت كنندهء از بىخوابى .

متوجر

(
motavajjer
) ص . ع . فرو برنده و بلعندهء دارو . و بناپسندى و كراهت نوشندهء آب .

متوجز

(
motavajjez
) ص . ع . كسى كه روائى حاجت مىخواهد و مىيابد آن را .

متوجز

(
motavajjez
) ا . ع . مشترى و خريدار .

متوجس

(
motavajjes
) ص . ع . كسى كه گوش مىدهد و مىشنود آواز نرم را .

متوجع

(
motavajje '
) ص . ع . دردمند و رنجور . و كسى كه مرثيه مىسرايد براى مرده .

متوجن

(
motavajjen
) ص . ع . خوار و فروتن .

متوجه

(
motavajjeh
) ص . ع . روى آورده . و شكست خورده و روى گردانيده و پير شده .

متوجه

(
motavajjeh
) م . ف . پ . مأخوذ از تازى - برگرديده و بازگشته . و روندهء بسمتى . و روى آورده . و مسافر . و مشغول . و پرستار و مددگار و توجه‌كننده و مواظب .

متوح

(
matuh
) ص . ع . آب كشندهء از چاه و جز آن . و بئر متوح : چاهى كه آب از آن با چرخ مىكشند . و عقبة متوح : پشتهء دور و دراز . يق . سرنا عقبة متوحا .

متوحد

(
motavahhed
) ص . ع . رجل متوحد : مرد يگانه . و نيز از صفات بارىتعالى جل شانه مىباشد . يق الله المتوحد : خداى صاحب يگانگى .

متوحد

(
motavahhed
) ص . پ . مأخوذ از تازى - فرد و يگانه و بىمثل و بىمانند و تنها و مجرد و خلوت‌نشين .

متوحش

(
motavahhec
) ص . ع . گرسنه و تهى شكم . و ويران و خراب . و متروك و بىاهل .

متوحش

(
motavahhec
) ص . پ . مأخوذ از تازى - ترسيده و وحشتناك . و آمادهء كوچ و رحلت از ترس و وحشت .

متوحل

(
motavahhel
) ص . ع . گلناك و آلودهء به گل .

متوحم

(
motavahhem
) ص . ع . ستور گرم شده .

متوحن

(
motavahhen
) ص . ع . خوار و ذليل . و هلاك شده . و شكم كلان شده .

متوحى

(
motavahhi
) ص . ع . چابك و شتابان .

متوخم

(
motavaxxem
) ص . ع . ناگوارد شده و تخمه شده و ناتندرست .

متوخى

(
motavaxxi
) ص . ع . كسى كه صواب مىجويد و خشنودى مىخواهد .

متود

(
motud
) م . ع . متد بالمكان متودا ( از باب نصر ) : مقيم گرديد در آن جاى .

متودد

(
motavadded
) ص . ع . مهربان و با محبت .

متودر

(
motavadder
) ص . ع . مبذر و مسرف مال . و به كار دشوار در افتاده .

متودس

(
motavaddes
) ص . ع . پوشيدهء از سبزه . و كسى كه ستور را در گياه و داس بچراند .
فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 3114 | على اكبر نفيسى ( ناظم الأطبا )