تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 4018

مساهمون:

ص٤٠١٨
راست .

يمنى

(
yamani
) ص . پ . منسوب بيمن .

يمنى

(
yamani
) ا . پ . نام پارچه‌اى منقش الوان كه در يمن مىسازند .

يمنى

(
yamaniyy
) ص . ع . منسوب بيمن .

يموم

(
yamum
) ع . ج . يم .

يمونا

(
yamun
) ا . پ . مأخوذ از سنسكريت - نام رود عظيم جون كه در هندوستان واقع است .

يمؤود

(
yam'ud
) و

يمؤودة

(
yam'udat
) ص . ع . نرم و نازك از مردم و از شاخ . يق : رجل يمؤود و غصن يمؤود و امراة يمؤود و امراة يمؤودة .

يمين

(
yamin
) ا . ع . سوى راست خلاف يسار . ج : ايمن و ايمان . و ج ج . ايامن و ايامين . و نيز يمين : سوى دست راست و درين معنى جمع ندارد لانه ظرف و الظروف لا تكاد تجمع . و نيز يمين : افزايش و بركت و توانايى . قوله تعالى :
فَراغَ عَلَيْهِمْ ضَرْباً بِالْيَمِينِ
. و اول روز . و نيز يمين : سوگند و به اين معنى مؤنث آيد . ج : ايمن و ايمان . و قولهم : فلان عندنا باليمين : يعنى فلان در نزد ما منزلتى نيك دارد . و قدم فلان على ايمن اليمين : يعنى فلان بيمن و بركت باز آمد از سفر .

يمين

(
yamin
) ص . ع . بايمن و بركت .

يمين

(
yamin
) ا . پ . مأخوذ از تازى - سوگند و قسم . و يمين كردن : سوگند خوردن . و يمين بالله كردن : به خدا سوگند خوردن .

يمين

(
yomayyen
) ا . ع . مصغر يمين يعنى سوى راست .

يمينا

(
yaminan
) م ف . پ . مأخوذ از تازى - بسوى دست راست .

يمينه

(
yamine
) ا . پ . معده .

يمينى

(
yamini
) ا . پ . عقيق .

ين

(
yin
) پ . كلمهء اشاره بمعنى اين مانند ازين و برين و درين . و نيز حرفى است كه چون در آخر اسم در آورند دلالت بر نسبت كند مانند سيمين منسوب بسيم و آهنين منسوب بآهن .

ينابيع

(
yan bi '
) ع . ج . ينبوع .

ينبع

(
yanbo '
) ا . ع . نام بندرگاهى در حجاز .

ينبغى

(
yanbaqi
) پ . كلمهء فعل مأخوذ از تازى - يعنى سزاوار و شايسته است .

ينبوت

(
yanbut
) ا . ع . درخت خشخاش . و درخت خرنوب . و يا درختى ديگر بزرك .

ينبوع

(
yanbu '
) ا . ع . چشمه و جوى خرد بسيار آب . ج : ينابيع . و نيز بندرگاهى در حجاز كه ينبع نيز گويند .

ينپلو

(
yanpalu
) ا . پ . ميدان و بازارى كه اسباب و امتعه و غله و هر چيز كه از اطراف آورند در آنجا فروشند و هفته بازار . و قافله و كاروان . و اسباب و امتعه و اجناس .

ينتوح

(
yantuh
) ا . ع . نام مرغى .

ينتون

(
yantun
) ا . ع . نام درختى ناخوش‌بوى . و صمغ سداب كوهى و صمغ سداب صحرايى .

ينجلب

(
yanjaleb
) ا . ع . نام مهره‌اى كه بدان گريخته را باز آرند و زنان شوى وانند كنند .

ينخوب

(
yanxub
) ص . ع . رجل ينخوب : مرد بددل و ترسو .

يند

(
yand
) پ . بجاى ضميراند استعمال مىشود درصورتىكه ما قبل وى واو يا الف باشد مانند اين مردم خدام اويند و اين متاعها بىبهايند .

يندد

(
yandad
) ا . ع . نام مدينه منوره . و نام موضعى .

يندو

(
yandu
) ا . پ . روشنى شعاع آفتاب .

ينص

(
yans
) ا . ع . خارپشت .

ينع

(
yan '
) ع . ج . يانع .

ينع

(
yan '
) و (
yon '
) م . ع . ينع الثمر ينعا و ينعا و ينوعا ( از باب فتح و ضرب ) : رسيد آن بار و هنگام درودن وى رسيد .

ينع

(
yan '
) و (
yon '
) ا . ع . رسيدگى ميوه و هنگام چيدن آن . قوله تعالى :
انْظُرُوا إِلى ثَمَرِهِ إِذا أَثْمَرَ وَ يَنْعِهِ
بالفتح قراء السبعة .

ينع

(
yon '
) ا . ع . درخت كلان و بزرك .

ينع

(
yana '
) ا . ع . نوعى از عقيق .

ينعة

(
yana'at
) ا . ع . نام مهره‌اى سرخ .

ينفور

(
yanfur
) ا . ع . سخت رمنده .

ينفوز

(
yanfuz
) ص . ع . ظبى ينفوز : آهوى برجهنده .

ينق

(
yanq
) ا . ع . پنير مايه .

ينقون

(
yanqun
) ا . پ . نام گياهى .

ينكف

(
yankaf
) ا . ع . نام يكى از پادشاهان حمير .